فلسطینیها برای شارون اشک نمیریزند
فلسطینیها برای مرگ آریل شارون مرد قدرتمند اسراییل اشکی نخواهند ریخت چرا که نام شارون، واژه «قصاب بیروت» را برای آنان تداعی میکند.
اگر امروز از یک جوان ۲۰ ساله فلسطینی درباره آریل شارون سوال کنید، ممکن است از این موضوع که نسل آنان درباره شارون چقدر کم میدانند، شگفت زده شوید.
هشت سال گذشته که وی ناتوان در بیهوشی به سر میبرد و چند سالِ قبل از به کما رفتناش که موضع تندروانه خود را تعدیل کرده بود، باعث شد تا چهرهای جنگافروز از او که در حافظه افراد بالای ۲۵ سال حک شده است، در نسل جدید کمرنگ شود.
آریل شارون بیش از هر نظامی دیگر اسراییلی در تمام وقایع خشونتبار از روز نکبت (یوم النکبه) و تشکیل کشور اسراییل حضور داشته است.
او از سال ۱۹۴۸ به ارتش پیوست و یکی از نخستین ماموریت هایی که از دیوید بن گوریون دریافت کرد، تشکیل واحد ۱۰۱ با تمرکز بر عملیات تلافی جویانه و پاسخ به حملههای فداییان فلسطینی بود. بعد از یکی از حملههای فداییان، مردان تحتِ فرمان شارون به روستای فلسطینی «قبیه» در کرانه باختری رود اردن یورش بردند و ۶۹ تن از اهالی روستا را به قتل رساندند؛ دو سوم قربانیان زن و کودک بودند. قتل عام قبیه میزان بیرحمی شارون را نشان داد و به عنوان سمبلی از اقدامات خشونت بار اسراییل به تلافی حملههای گروههای مقاومت فلسطینی ثبت شد.
