نتانیاهو چگونه در انتخابات آینده آمریکا مداخله خواهد کرد؟

در دفتر بنیامین نتانیاهو٬ نخست وزیر اسرائیل در بیت المقدس چندان هیجانی برای پیش بینی در مورد اینکه آیا وزیر امور خارجه سابق آمریکا٬ هیلاری کلینتون کاندیدای ریاست جمهوری می‌شود یا خیر وجود نداشت و اعلام کاندیداتوری او در روز ۱۲ ژوئیه تعجب کسی را بر نیانگیخت. از مدت‌های پیش همه می‌دانستند که هیلاری کلینتون وارد رقابت‌های انتخاباتی خواهد شد. آن اندازه‌ای که نزدیکترین مشاوران نخست وزیر اسرائیل کاندیداتوری او را در ارزیابی‌هایشان از شرایط پیشاپیش قرار داده بودند. تمامی حرکت‌های هیلاری کلینتون در یک سال گذشته٬ در بیت المقدس ردیابی و ثبت شده است. کلینتون به عنوان سرنوشتی گریز ناپذیر٬ دارویی تلخ که از پیش فکر آن شده و مشکلی که باید از سد آن گذشت دیده شده‌است.

یکی از نزدیکان نتانیاهو هفته گذشته گفت: "نتانیاهو تا کنون ۹ سال نخست وزیر بوده‌ و هنوز تا کنون شانس اینرا نداشته که حتی برای پانزده دقیقه هم با رئیس جمهوری جمهوریخواه در کاخ سفید همراه باشد. او تا کنون با دموکرات‌هایی مانند بیل کلینتون و باراک اوباما کار کرده‌است و شاید با کلینتونی دیگر نیز کار کند. واقعا مردم معتقدند نتانیاهو خوش شانس بوده‌است؟ خوب باید گفت با در نظر گرفتن رئیس جمهورهای آمریکا که او با آنها همزمان در قدرت بوده٬ نتانیاهو بدشانس بوده‌است."

کسی در بیت‌المقدس فکر نمی‌کند که این مسئله‌ای اضطراریست. آنها مسائل دیگری دارند که برای نگران شدن بسیار اضطراری تر اند به خصوص برنامه اتمی ایران. نخست وزیر درست در وسط "جنگی جهانی علیه کاخ سفید" است. هر دو طرف "جنگ تا آخرین فشنگ" هستند و از هر سلاحی در زرادخانه‌شان است استفاده می‌کنند.  طرف آمریکایی در واقع در تلاش است تنش‌ها را کاهش دهد و اسرائیلی‌ها را که دارند با تمام قوا می‌تازند٬ تسکین دهد. این تلاش‌ها شامل فشار آوردن و حمایت کردن از طرح مطرح شده در مورد تحریم‌های ایران در سنا توسط سناتور مارک کرک (جمهوریخواه از ایالت ایلینویز)٬ باب منندز (دموکرات از ایالت نیوجرسی) و طرح جدید طرح شده توسط سناتور باب کورکر (جمهوریخواه از ایالت تنسی) برای نظارت کنگره بر هرگونه توافق هسته‌ای -استقرار سوپاپ اطمینانی تمام عیار از طرف کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل (AIPAC)- و فشار وحشتناکی که بر سناتورهای دموکرات وارد می‌کنند٬ می‌باشد. در این نبرد نتایاهو از رویکرد "هیچ سربازی را زنده نگذارید" همراه با فشاری ویژه بر رئیس جمهور آمریکا استفاده می‌کند. هویت دقیق جانشین اوباما در حال حاضر از اهمیت چندانی برخوردار نیست. چرا که اسرائیلی‌ها در حال حاضر معتقدند "ما زمانی که به پل برسیم از آن عبور می‌کنیم."

در حال حاضر -دستکم از زاویه منافع و نگرانی‌های اسرائیلی‌ها- بسیار سخت می‌توان گفت که هیلاری کلینتون چطور رئیس جمهوری خواهد بود. با وجود اینکه بسیاری تمایل دارند بگویند یک رئیس جمهور جمهوریخواه با اسرائیل روابط بهتری خواهد داشت و یک رئیس جمهور دموکرات سرسختانه تر با اسرائیل برخورد خواهد کرد٬ تاریخ به ما نشان می‌دهد که هیچ قاعده‌ای در این زمینه وجود ندارد. اگر قاعده‌ای وجود داشته باشد٬ این است که نتیجه کاملا اتفاقی است. جورج هربرت واکر بوش( جرج بوش پرد) در برخوردش با اسرائیل بسیار سرسخت بود. در واقع او کسی بود که با مخالفت با اعطای ضامن وام به دولت اسحاق شمیر از حزب لیکود در سال ۱۹۹۱ باعث سقوط این دولت شد. در تقابل با آن باید گفت که بیل کلینتون به عنوان رئیس جمهوری دموکرات در دوران نخست وزیری اسحاق رابین بسیار از اسرائیل حمایت می‌کرد. در واقع بسیاری معتقد بودند که او در عمل یک صهیونیست بود. ولی بعد نتانیاهو سر کار آمد و روابط بین دو کشور غیرقابل تحمل شد.