مهمترین نتایج دوازده گانه تحریم ها بر علیه ایران

سیاست اعمال تحریم بر ضد ایران عمده ترین سیاست آمریکا در برابر ایران از شروع انقلاب سال ۱۳۵۷ بوده است. رییس جمهور اوباما از بدو ورود به کاخ سفید تأکید داشته است که وی سیاست تعامل با ایران را پیگیری خواهد نمود. اما در طی دوران ریاست جمهوری او ایالات متحده شدید ترین تحریم ها را اعمال کرده است. تحریم ها روند توسعه اقتصادی و صنعتی ایران را کند کرده؛ بطور قابل ملاحظه ای میزان سرمایه گذاری خارجی در ایران را محدود کرده؛ موجب افت ارزش پول ملی شده؛ باعث افزایش تورم شدید شده؛ تولید ناخالص ملی را کاهش داده؛ و  نهایتآ موجب کاهش تولید و صادرات نفت و گاز شده است.

رییس بانک مرکزی ایران محمود بهمنی اثرات جدی تحریم ها را به اقدامی که دست کمی از جنگ نظامی ندارد تشبیه کرده است.

حتی رییس جمهوری ایران احمدی نژاد که زمانی از تحریم ها به عنوان «اقدامی مسخره » یاد کرده بود؛ امروزه به اثرات سؤ تحریم ها اعتراف میکند.

 اگر بخواهیم در جمله ای ساده اثرات تحریم ها را بیان کنیم باید بگوییم که اگر هدف از تحریمها اعمال فشار بر مردم عادی ایران بوده است؛ تحریم ها موفق بوده است. امّا اگر بخواهیم هدف از تحریم ها را قانع کردن حکومت ایران به توقّف برنامه اتمی خود بدانیم؛ نه تنها تحریم ها بی نتیجه بوده است؛ بلکه روندتسریع برنامه اتمی ایران را شتاب بخشیده است. این همان نتیجه ای است که اینجانب از ابتدای اعمال تحریم ها پیشبینی کرده و پیوسته بیان کرده ام.