توماس فریدمن این هفته طی مقاله ای در نیویورک تایمز  از دبی نوشت: "در میان متحدان ما در خاورمیانه آنقدر رویا ها و کابوس های ضد و نقیض در خصوص جنگ علیه گروه دولت اسلامی وجود دارد که فروید هم قادر نمی بود آنان را از یکدیگر باز شناسد."

به نظر می رسد که بدترین این کابوس ها برای متحدین آمریکا موضوع معامله هسته ای با ایران است. فریدمن به اظهار نظر اخیر یکی از مشاوران رئیس جمهور پیشین ایران، محمد خاتمی، اشاره می کند که گفته است ایران کنترل پایتخت های عربی را در عراق، سوریه، لبنان و یمن در کنترل خود دارد. این سخنان باعث گردید که متحدان آمریکا در منطقه ادعا کنند که ایران در جریان مذاکرات هسته ای با قدرت های غربی یک طور صحبت می کند و با همسایگانش در منطقه با زبانی دیگر که زبان تهدید است.

آنچه که در نظر گرفته نمی شود این است که محمد خاتمی و مشاور وی ۱۰ سال است که دفتر ریاست جمهوری را ترک کرده اند و اظهار نظر آنان از هیچگونه وزنی در سیاست خارجی ایران برخوردار نیست.

با این همه سخنان مذکور به نقطه عصبی حساسی برخورد کرد. موضع خصومت آمیز ایران باعث گردیده که به مدت سه دهه این کشور در جرگه حامیان تروریسم قرار بگیرد. خوب یا بد، به سختی می توان منکر کارت هائی شد که ایران در خاورمیانه در اختیار خود دارد. هم چنین نمی توان منکر ترس و واهمه بازیگران منطقه ای از ایران شد.