وقتی سال ۲۰۱۵ به پایان خود نزدیک می‌شد، در سالن بزرگِ رقص در هتل کنرادِ منهتن [نیویورک] نمایش متفاوتی برپا شد: دور میزهایی که با دقت زیاد چیده شده بودند، زنان مسلمان با روسری‌های رنگارنگ و نقش‌ونگار شرقی، روحانیون آمریکایی آفریقایی‌تبار از منطقه کوئینز [نیویورک]، دانشجویان یهودی  از یک مدرسه مستقل ترک و سیاستمداران باسابقهٔ ایالت نیویورک دیده می‌شدند.

نورهای صحنه کم شدند. مراد امور، رئیس یک مؤسسه غیر انتفاعی در نیویورک با نام «انستیتو جزایر صلح» دو صفحهٔ نمایش بزرگ را به کار گرفت تا فعالیت‌های دو سال گذشته، از جمله ساخت بیمارستان‌ها و یتیم‌خانه‌ها در هائیتی را نشان دهد.

پس از آن که پذیرایی‌ها از میهمانان انجام شد، انستیتو بدون ایجاد هیاهو، دستخطی از باراک اوباما و یک جفت دستکش بوکس را به مزایده گذاشت. به گفتهٔ امور، انستیتو جزایر صلح در پایان مراسم نیم میلیون دلار جمع کرده بود.

سخنرانی‌های کوتاهی در این شب انجام شدند. لئونارد پتلاک، معاون جنبش صهیونیست آمریکا گفت: «من دیدگاهی را که از سوی جناب فتح‌الله گولن پیش برده می‌شود، تحسین می‌کنم». ویکتور هال، کشیش کلیسای تعمیدی کالواری در کوئینز گفت: «اصول و تعالیم فتح‌الله گولن پادزهری برای بنیادگرایی است».