Ermenistan’la barış nasıl yapılmaz?
Erdoğan’ın Erivan’la normalleşmeyi Azerbaycan-Ermenistan barışına ve Bakü’nün rızasına bağlaması çözümün önünü açmıyor. Esnek bir pozisyon Aliyev’i makul, Paşinyan’ı daha cesur olmaya teşvik edebilir.
Prag’daki Avrupa Siyasi Topluluğu zirvesi sırasında Türkiye ile Ermenistan arasında 13 yıl sonra ilk kez liderler düzeyinde bir görüşmenin olması ilişkilerde normalleşme gündemini kızıştırdı. Yine Prag’da Avrupa Birliği’nin Azerbaycan ve Ermenistan liderleriyle masaya oturup sınırlarda sivil misyon önerisini kabul ettirmesi de beklentileri artırdı.
30 yılda kemikleşen soruna çözüm üretmek zor olsa da 2020’de Ermenistan’ın kaybettiği savaşın getirdiği zorlayıcı koşullar statükoyu sürdürmenin bedelini ağırlaştırıyor.
6 Ekim’de Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, Ermenistan Başbakanı Nikol Paşinyan ve Azerbaycan Cumhurbaşkanı İlham Aliyev’le küçük bir masa etrafında serbest muhabbetten sonra Ermeni liderle baş başa görüştü. Son üst düzey görüşmeler 2008-2009’da futbol diplomasisi çerçevesinde olmuştu. Normalleşme protokolleri parlamentodan geçirilmeyince bahar kısa sürmüştü.
Görüşmenin olumlu geçtiğini not eden Erdoğan, Bakü-Erivan arasında anlaşma olduğunda Türkiye’nin anında kara, hava ve demiryollarını açabileceğini vurguladı. Daha önce kapıların açılması, Ermenistan’ın işgali bitirmesi şartına bağlanmıştı. 2020’de Ermenistan’ın işgal altındaki topraklardan çekilmesiyle bu şart düştü. Savaş sonrası koşulları güncelleyen Erdoğan, şimdi Erivan-Bakü arasında nihai anlaşmanın sağlanması ve ulaşım hatlarının açılması gerektiğini vurguluyor. Erdoğan özellikle Türkiye’yi Orta Asya’ya kestirmeden bağlayacak Azerbaycan-Nahçıvan arasındaki Zengezur koridoruyla ilgileniyor.
