ترسیم یک چهره دقیق از تورم در ایران کار آسانی نیست. انجام این مهم بر عهده دو مرجع رسمی در ایران گذاشته شده است که بطور پیوسته آمار مشوشی ارائه نموده اند. طبق آخرین آمار منتشره از سوی بانک مرکزی ایران تورم سالیانه تا ۳۰ اسفند ۱۳۹۱؛ ۳۲/۳٪ بوده است. این در حالی است که مرکز آمار ایران رقم ۲۸/۸٪ را ارائه کرده است. اقتصاددانان مستقل بر این باورند که تورم واقعی نزدیک به  ۴۰٪ بوده است و این اختلاف را بدین گونه توضیح می دهند که محاسبات مراجع رسمی بر مبنای قیمت های یارانه ای و نرخ رسمی ارز صورت می گیرد. عامل دیگری که کار محاسبه تورم را پیچیده تر میکند دستکاری در محاسبات تورم به واسطه بازتعریف سبد پایه کالا در طی چند سال گذشته توسط مقامات رسمی ایران به منظور کاهش نسبی آن  می باشد. بعلاوه اخیرا مرکز آمار ایران سال مبنا برای محاسبه شاخص قیمت مصرف کننده را به منظور کاهش نرخ رسمی تورم تغییر داده است. 

فارغ از اینکه نرخ تورم چگونه محاسبه شود، اتفاق آرا بر اینست که ایران در سال گذشته شمسی بالاترین نرخ تورم را از میانه دهه ۱۹۹۰ میلادی - یعنی زمانیکه بحران بدهی خارجی به همراه سیاستهای تعدیل اقتصادی تورم را تا ۴۸٪ بالا برده بود – تجربه کرده است. در حقیقت رویکرد نا مناسب دولت و سیاست های غلط بانک مرکزی بخصوص رشد بی سابقه نقدینگی موجب افزایش تورم شده است.

لیکن هنوز مشخص نیست که تورم تا چه حد بالا رفته است و چه عواقب سیاسی و اجتماعی برای ایران خواهد داشت. ولی آنچه در این مرحله می توان گفت (در زیر به تفصیل توضیح داده خواهد شد) اینست که ایران یک تورم افسار گسیخته که به معنی افزایش بسیار سریع و کنترل نشده قیمت ها میباشد را تجربه نمیکند.