در حرکتی بی سابقه سه اقتصاددان ایرانی، آقایان سعید لیلاز، موسی غنی نژاد و محمد مهدی بهکیش پیشنهاد تشکیل "جنبش مدنی ضد تحریم" را داده اند. در این ارتباط موسی غنی نژاد می گوید: "تحریم های یک جانبه آمریکا (علیه ایران) از زاویه روابط بین الملل و حقوق بشر فاقد مبنای حقوقی است."

غنی نژاد در مصاحبه ای با تجارت فردا استدلال می کند که اعمال تحریم ها توسط آمریکا، علیه ایران، کمکی به برقراری صلح نخواهد کرد چرا که تحریم ها مانعی در راه تجارت اند در حالی که نفس تجارت عامل برقراری صلح در میان ملت هاست. غنی نژاد اضافه می  کند: "هر چه تعامل اقتصادی میان ملت ها بیشتر شود روابط بین المللی صلح آمیزتر می شود. دلیل اصلی شکل گیری بسیاری از نهادهای بین المللی، از جمله نهادهای وابسته به سازمان ملل و اساسا خود سازمان ملل این است که روابط اقتصادی توسعه پیدا کند و این توسعه مراودات اقتصادی کشورها، موجب صلح آمیز شدن روابط می شود."

اقتصاددان دیگر، محمد مهدی بهکیش اظهار می کند: "مردم ایران تا بحال در شرایطی نبودند که این حرکت (جنبش مدنی ضد تحریم) را شروع کنند ولی امروز در نتیجه انتخابات 24 خرداد ماه می توان حرکت را آغاز کرد...اکنون انتخاباتی صورت گرفته است و جو بین المللی هم به نفع ایران تغییر کرده است." بهکیش می افزاید: "استراتژی این جنبش نیز به گونه ای تعریف شود که بر محور روابط و تجارت آزاد استوار باشد. بر اساس همین اصل، غربی ها نمی توانند برای ادعائی که در هیچ دادگاهی ثابت نشده مانع تجاری ایجاد کنند."

غنی نژاد در مورد اثربخشی جنبش خوشبین است. استدلال او این است که در غرب افکار عمومی می توانند بر سیاست های دولت تاثیر بگذارند. لذا اگر این جنبش قادر باشد که افکار عمومی را در غرب تحت تاثیر قرار دهد قطعا این امر بر سیاست دول غربی اثرگذار خواهد بود. وی می گوید: "برای مثال یکی از عواملی که سبب شد آمریکا در جنگ ویتنام عقب نشینی کند کمپینی بود که از دانشگاهها در آمریکا و اروپا شکل گرفت."