مجله تایم بین المللی مورخ 28 نوامبر 2011 طرح روی جلد خود را به نخست وزیر ترکیه، رجب طیب اردوغان اختصاص داده بود. بر روی جلد شماره مزبور نوشته شده بود: "رهبر اسلامگرای ترکیه، ملتِ (دموکراتِ سکولار و دوستدار غرب) خود را به یک قدرت منطقه ای مبدل کرده است، اما آیا نمونۀ دست پروردۀ او می تواند ناجی بهار عربی باشد؟" در روز 12 دسامبر 2011، همان مجله در بخش "خوراک خبر" خود نوشت:
"او به عنوان متولی دموکراسی اسلامی مورد ستایش قرار گرفته است. او به ترکیه کمک کرده است تا آن کشور را به لحاظ سرعت رشد اقتصادی در جایگاه دوم جهان بنشاند. اگر چه وی عرب نیست اما بر اساس نظر سنجی ای که توسط دانشگاه مریلند به عمل آمده است، در میان اعراب بیش از همه رهبران جهان مورد تحسین است. در جریان ماموریت های دیپلماتیک (اردوغان) قادر است آن چنان جمعیتی را گرد خود جمع کند که مورد حسد ستارگان موسیقی راک قرار گیرد."
امروز، کمتر از دو سال از آن تاریخ، تصویر متفاوتی از او ایجاد شده است. دیگر نه تنها به عنوان یک رهبر "دموکراتِ سکولار و دوستدار غرب" از او یاد نمی شود بلکه غرب او را حتی به عنوان "پیشتاز دموکراسی اسلامی" نیز مورد تحسین قرار نمی دهد. او حتی در خاورمیانه نیز ستایش کسی را بر نمی انگیزد در حالی که مخالفین قوانین اسلامی به او به عنوان آشوبگری می نگرند که در صدد حاکمیت قوانین اسلامی است. امروز اردوغان خود را سخت زیر مداقه بین المللی می بیند.
برداشت غالب این است که اردوغان از دموکراسی موجود به عنوان ابزاری برای اعمال دیکتاتوری اکثریت و ایجاد نوعی از استبداد، با الهام گرفتن از اسلام استفاده کرده و از بهره گرفتن از نیروی سرکوبگر پلیس علیه مخالفان خود تردیدی به خود راه نمی دهد. این برداشت از اردوغان بجای آنکه او را به فکر اندازد که دلیل آن را جستجو کند وی را خشمگین کرده است.
AL-MONITOR All-Access gives you unlimited access to all our journalism, the full Daily Briefing, exclusive interviews, premium newsletters, and live events — for less than $2/week.
