یک ضرب المثل قدیمی عربی میگوید: قاهره می نویسد٬ بیروت منتشر می کند و بغداد میخواند. این سه پایتخت٬ همراه با دمشق٬ برای مدتی طولانی مراکز فرهنگ وآموزش در جهان عرب بوده اند. اعراب از سراسر منطقه به این شهرها برای تحصیلات و کار سرازیر می شدند. مجسمه هایی مانند” بنای یادبود آزادی “۱۹۵۸ در بغداد اثر هنرمند بزرگ عراقی٬ جواد سلیم و پرده برداری از اثر’رنسانس مصر‘ در سال ۱۹۲۸ در شهر گیزا توسط هنرمند پیشرو محمود مختار٬ تجسم بلند پروازی های این شهرهای عربی هستند.
با اینکه ٬ طی چند سال گذشته٬ پایتخت های سنتی عربی بیشتر درگیر جنگهای داخلی و مدنی شدند٬ سری جدیدی از شهرها در حوزه خلیج فارس شروع به ظهور کردند و بعنوان مراکز جدید جهان عرب خود را مستقر ساختند. ابوظبی٬ خواهرش دبی ٬ شارجه وپایتخت قطر٬ دوحه٬ بعنوان مراکز اصلی معاصر فرهنگی٬ تجاری٬ طراحی٬ معماری٬ هنر و دانشگاه توسعه یافته اند و صدها هزار نفر از مهاجران عرب ٬ شامل دانشگاهیان٬ تجار٬ روزنامه نگاران٬ ورزشکاران٬ کار آفرینان و متخصصان پزشکی را جذب جهان عرب میکنند.
درحالیکه این شهرها ممکن است با همتایان عرب خود از نظر پویایی سیاسی رقابت نکنند٬ تقریبا درهر مورد دیگری ازشهرهای خواهر خود در شما آفریقا و خاور نزدیک (شرق مدیترانه) به مراتب پیشی گرفته اند.
شهر ابوظبی٬ با تولید ناخالط داخلی ۲۴۸ میلیارد دلار نسبت به هر کشور عربی دیگری به جز عربستان سعودی٬ با برنامه های توسعه فرهنگی٬ شامل محوطه ای دانشگاهی از دانشگاه های جهان٬ مانند دانشگاه نیویورک٬ دانشگاه معتبر سوربن پاریس و INSEAD دانشکده بین المللی بازرگانی و ده دانشگاه برتر بازرگانی مستقر در فونتن بلواهمیت بیشتری را پیدا کرده است.
AL-MONITOR All-Access gives you unlimited access to all our journalism, the full Daily Briefing, exclusive interviews, premium newsletters, and live events — for less than $2/week.
