برخی آن را "انقلابی خاموش" می خوانند. برخی دیگر می گویند: "کوه، تپه ای به دنیا آورده است." همچنین کسانی هستند که این اقدام را خائنانه می خوانند و می گویند این کار، لایه ای از هسته ارزشهای ناسیونالیسم ترک را می تراشد.

نقطه نظرات افراد درباره "بسته دموکراسیزاسیونی" که رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه  روز 30 سپتامبر ( 8 شهریور) خطاب به ملتی مرکب از اقلیت های مختلف اعلام کرد، به نظرگاه سیاسی شان در کشوری  که هر روز قطبی تر می شود، بستگی دارد. دلایل نگاه مثبت یا منفی به بسته دموکراتیک اردوغان در پوشش گسترده این موضوع در المانیتور ذکر شده اند.

به عنوان مثال، اقلیت های عمده ترکیه -کردها و علویان- معتقدند با وجود اینکه این بسته شامل امتیازات بسیاری برای آنان است، ناتوان از پاسخ گویی به بسیاری از انتظارات دموکراتیک آنهاست. در عین حال اقلیت های دیگری مانند مسیحیان -که اکثریت شان از یونانی تبار های ترکیه هستند- احساس می کنند که در این میان چیزی نصیب شان نشده است.

با این وجود محتوای این بسته یک وجه  واضح دارد که همه در موردش اتفاق نظر دارند. در واقع  فارغ از اینکه این بسته ارمغانی برای اقلیت ها داشته باشد یا خیر، اکثر محدودیت هایی را که قوانین سکولار قبلی برای سنی های مذهبی داشت، حذف خواهد کرد. به همین دلیل بخش اسلام گرای جامعه که حامی اردوغان است، از این تغییرات خشنود است. این واقعیت در پذیرش گرم این بسته توسط رسانه های طرفدار دولت مشهود است.