یکی از دیپلمات های عالیرتبه اسرائیلی که  فعالانه در  حساس ترین تصمیم گیری های اسرائیلی دخالت دارد در اوائل این هفته به من گفت"خواست ایران دستیابی به ظرفیت ها و توانمندی های ژاپن و آلمان است"  و وقتی از او خواستم توضیح بیشتری بدهد گفت:

" هم ژاپن و هم آلمان هر دو توانایی ساختن بمب را دارند . چرا که از نظر علمی ، فن آوری وتدارکاتی از شالوده و زیربنای لازم برخوردارند. اما علاقه ای به این کار ندارند. اگر داشتند  و تصمیم به انجام این کار میگرفتند ظرف 5 تا 7 هفته می توانستند  آنر را عملی کنند. این همان هدفی است که ایران  دارد و بزودی هم به آن خواهد رسید، مگر این که غرب به خود بیاید و بفهمد که ایران در حال بازی کردن برای خریدن وقت کافی است."این  ماهیت موضعی ایست که اسرائیل در مقابل جوانه زنی های "بهار ایرانی " دارد. در واقع  وقتی نخست وزیر بنجامین نتانیاهو، و وزیر دفاع موشیه "بوگی" یعالون و نماینده کنست آویدگور لیبرمن از پنجره نگاه به بیرون می کنند چیزی که می بینند بهار نیست بلکه پاییز است.

این مقام عالیرتبه  می گفت" سخت ترین مرحله کار، غنی سازی اورانیوم تا درجه 3 در صدی است. یعنی مرحله آغازین غنی سازی از صفر تا سه در صد دشوار ترین فاز آن است. در مراحل بعدی غنی سازی  20 در صدی به نسبت  کار ساده تری خواهد بود. در عمل بستگی دارد به زمان و سانتریفیوژها.. به همین دلیل است که نباید به ایران اجازه  غنی سازی اورانیوم در  این کشور داده بشود ، حتی اگر برای باصطلاح غنی سازی در سطح پایین باشد. ایران از یک " حقوق ذاتی" برخوردار نیست. اصولا چنین مفهوم از نظر قضایی و بین المللی  وجود ندارد. فشار ها باید آنقدر ادامه پیدا کنند تا ایرانی ها بفهمند که باید از غنی سازی دست بکشد"

لیبر من ،  ریاست حزب اسرائیل بیتنو و وزیر خارجه سابق( و شاید هم آینده ، البته اگر از اتهام  هایی که اخیرا به  او زده شده تبرئه بشود.)، روز دوم اکتبر  2 تصویراز تیتری از روزنامه نیویورک تایمز در سال 1938را در صفحه فیس بوکش به نمایش گذاشته بود که نشان دهنده شور و نشاط  این روزنامه در زمان امضا موافقت نامه مونیخ بود. بااین تیتر که  " هیتلر کمتر  ازمطالبات ...؟؟؟ خود بدست  می آورد" ، و از موافقتنامه صلح متهورانه ای که  اروپا را از خطر جنگ نجات می داد ابراز خرسندی کرده بود.