«تو یک خائنی»٬ «تنها یک مامور صهیونیست می‌تواند چنین چیزهایی بنویسد»٬ «مادر به خطا...»

این‌ها برخی از واکنش‌هایی بودند که پس از نوشتن مطلبی در ستونم در روزنامه «حریت» که ۲۷ مهرماه منتشر شد٬ بر روی توییترم دریافت کردم. مطلبی که در مورد آزادی دو خلبان ترک بود که تابستان سال جاری در لبنان ربوده شده بودند. خلاصه بگویم٬ در مطلبم از دولت ترکیه انتقاد کرده بودم که در حالی که در مذاکره‌ها برای آزادی این دو نفر به طرز شرم‌آوری کنار گذاشته شده‌ بود٬ همچنان از این آزادی به عنوان یک پیروزی دیپلماتیک یاد می‌کرد.

بیشتر کاربران توییتر که به این مطلبم واکنش نشان داده‌ بودند٬ از آن استقبال کرده بودند٬ اما شماری دیگر٬ که اکثرشان نام کاربری ساختگی داشتند٬ به من فحش داده بودند و توهین و نفرینم کرده بوند. این توهین‌ها ظاهرا٬ با توجه به فاصله میان ارسا‌ل‌ها٬ ویژگی‌های ذکر شده در صفحه کاربرانی که این اظهار نظرها را منتشر می‌کردند و همچنین کلمات مشابهی که به کار می‌بردند٬ از سوی یک منبع ارسال می‌شدند. به عنوان مثال هرچند مقاله من هیچ ارتباطی به اسرائیل یا صهیونیسم نداشت٬ چندین توییت به فاصله چند دقیقه از هم٬ به این مسئله اشاره داشتند.

همان روز٬ یکی از همکاران زنم که در صفحه توییترش از قطر به خاطر «نجات خلبانان ترک» تشکر کرده بود٬ با توهین‌ها و آزارهای شدیدتری روبرو شد. مراد آکپینار و مراد آغجا که تابستان ۱۳۹۲ در بیروت٬ پایتخت لبنان ربوده شده بودند٬ ۲۸ مهرماه گفته می‌شود که با میانجیگری قطر٬ آزاد شدند. به دنبال تشکر همکارم از قطر به خاطر آزادی این خلبانان٬  پس از ان‌که یکی از مشاوران رجب طیب اردوغان٬ نخست‌وزیر ترکیه٬ توییتر همکارم را بی‌ادبانه خواند و از آن انتقاد کرد٬ سیل توهین‌ها بود که به سمتش روان شد.