سفالگری در غزه، صنعت در خطر نابودی
صنعت بومی سفالگری در غزه یک قربانی دیگر حصر از سوی اسرائیل و مصر است چرا که صادرات غیرممکن شده و قطع برق تولید را دشوار ساخته است.
شهر غزه-عبدالسلام العربی، با دو انگشتش توده گل را در حالی که روی چرخ برقی دور می‌زند، شکل می دهد و توده بی شکل را ظرف چند دقیقه به گلدان و کوزه بدل می‌کند. این مرد ۲۴ ساله بعد انگشتانش را در آب فرو می‌کند تا لبه های گلدان را نرم کند و قبل از آن که گلدان خیس را بگذارد تا خشک شود به آن فرم می‌دهد.
عبدالسلام العربی به المانیتور می‌گوید: «سفالگری با گردش چرخ و حرکت انگشتان انجام می گیرد. می توانم با توده ای گل هرچه می خواهم بسازم. الان دارم یک لانه پرنده می سازم.»
عربی، که با پدرش در یک مغازه سفالگری در خیابان نفق در غزه کار می کند می گوید پنج سال پیش در آن خیابان پنج تا سفالگری بود، اما حالا فقط یکی باقی مانده است. حتی آن موقع هم ادامه کار برای کارگاه های سفالگری دشوار بود.
عربی می‌گوید: «حدود ده سال پیش در الفلوجه، واقع در بخش شمالی نوار غزه یک کارگاه کوچک خانوادگی داشتیم. پدر و پدربزرگم قبلا آنجا کار می کردند. پس از آن که آن منطقه تبدیل به منطقه مسکونی شهری شد و همه شروع کردند به استفاده از ظروف پلاستیکی و شیشه ای، علاقه به سفال از بین رفت. هزینه های ما از سودمان بیشتر شد و بعد مجبور شدیم فروشگاه را تعطیل کنیم.»
