شهر غزه -  جوانان فلسطینی همچون سایر شهروندان فلسطینی در وضعیت دشوار اقتصادی، اجتماعی و سیاسی به سر می برند. موقعیتهای ممتاز در احزاب سیاسی به جوانان نمی رسد و زمانی که می خواهند  راه خود را پیش بگیرند به اتهام انحراف سرکوب می شوند. هم در کرانه باختری و هم در غزه این وضعیت جوانان فلسطینی است. بر خلاف ادعای شلومی الدار در مقاله اخیر او که در المانیتور منتشر شد، جوانان فلسطینی چهره‌های الهام بخش ندارند که به عنوان الگو به آنها نگاه کنند. الدار در این مقاله نوشته بود: مصطقی برغوثی با انتقاد از سیاستمداران کهنه کار عضو فتح و حماس از آنها به دلیل فساد مالی انتقاد می کند و در فلسطین به چهره ای محبوب تبدیل شده است.

اگرچه مصطفی برغوثی یک چهره مستقل است که بر علیه هر دو حزب راهپیمایی به راه انداخته اما  در حال حاضر جوانان فلسطینی از فضای سیاسی سرخورده شده‌اند. خود مصطفی برغوثی از مقایسه او با وائل غنیم (جوان مصری که در زمان انقلاب صفحه فیس بوکی به راه انداخت و توانست از این طریق هزاران نفر را به شرکت در تظاهرات بر‌ضد حسنی مبارک تشویق کند) راضی نیست. اصلا مقایسه‌ای که الدار می کند با اهداف گروه جوانان پیشگام فلسطینی که خود را موظف می دانند تا چهره سازی نکنند در تضاد است.

جنبش پانزدهم مارس به قوی ترین نیروی سیاسی جوانان فلسطینی تبدیل شده است. این جنبش از سال ۲۰۱۱ با تظاهرات گسترده جوانان فلسطینی بر علیه اختلاف بین حماس و فتح آغاز شد.  هر دو گروه تلاش کردند تا کنترل جنبش را به دست بگیرند. جنبش جوانان هیچ یک از رهبران احزاب فلسطینی را در خود جای نداده بود، همینطور اعضای حزب وابسته به برغوثی در جنبش حضور نداشتند.

جوانان فلسطینی چهره‌ای الگو بخش ندارند که حول محور او جمع شوند تا با چالشهای زندگی در فلسطین در بیافتند و به رهبران فلسطین فشار وارد کنند تا اجازه دهند آنها وارد فضای سیاسی و اقتصادی کشور شوند. هرچند که برغوثی چهره‌ای مستقل و مورد احترام است ولی تا کنون موفق نشده که جوانان رویگردان از سیاست را متقاعد کند. جوانان فلسطینی منتقد سیستم هستند و نمی خواهند زیر پرچم این احزاب فعالیت کنند.