با روی کارآمدن دولت آقای روحانی، لحن و گفتار جمهوری اسلامی نسبت به اسرائیل  درعرصۀ بین المللی تغییری ملموس پیدا کرده است. رئیس جمهور ایران در یک پیام توئیتری عید سال نو یهودیان مرسوم به " روش هشانا" را تبریک گفت. اما پاسخ  نخست وزیر اسرائیل بنيامين نتانياهو گفتاری تهاجمی بود که دریک سخنرانی تند و سرشار از عصبیت علیه ایران در مجمع عمومی  سازمان ملل ایراد شد.

واکنش نتانیاهو حکایت از نگرانی اسرائیل دارد. واهمۀ اسرائیل از آن است  که با گرم شدن روابط آمریکا و ایران، ایالات متحده تعهداتش برای حفظ امنیت ملی اسرائیل را رفته رفته فراموش کند. بنابراین، اسرائیل فعالانه درتلاش است که در حل مسالۀ هسته ای ایران کارشکنی کند. برای نمونه، در آخر هفته گذشته، مذاکرات برنامۀ هسته ای ایران  که می رفت منجر به توافقی شود، بی نتیجه ماند. فرانسه اصرار داشت که محدودیت های ارائه شده برای مهار کردن ساخت بمب اتمی ایران به اندازه لازم اعمال نشده است. با این تفاوت ها، جان کری  وزیر خارجه ایالات متحده اشاره کرد که " پیشرفت های چشمگیری " در این مسائل بوجود آمده است. در پی این کارشکنی، متقابلا، رهبر ایران  آیت الله علی خامنه ای  در یک سخنرانی اعتراض آمیز اسرائیل را" سگ هار نجس منطقه " معرفی کرد که "اسم حیوان را هم بر روی آن نمی‌شود گذاشت"

با چنین احوالی جای این پرسش برای بسیاری وجود دارد که  درصورت توافق احتمالی میان ایران و آمریکا، رابطه ایران با اسرائیل چگونه خواهد بود.  نمونه های تاریخی حوزۀ روابط بین الملل، روایت ذات باورانه نخست وزیر اسرائیل مبنی براینکه ذاتا ایران واسرائیل نمی توانند یک روابط عادی داشته باشند، را رد می کند.

درست همانگونه که زمانی اسرائیل، جزء جدایی ناپذیر رابطه میان مصر و آمریکا به شمار می رفت، امروز در یک شباهت، جزء جدایی ناپذیررابطه میان ایران و آمریکا است. نسبت دوجانبه میان آمریکا و مصر ( و در حال حاضر ایران) حکم یک ضلع مثلث را دارد که که دیگر اضلاع آن  یکی ارتباط آمریکا با اسرائیل است و دیگری ارتباط اسرائیل با مصر. چنین نسبتی نیز می توان گفت درمورد رابطۀ ایران، آمریکا واسرائیل وجود دارد.