"زندگی کردن در جنگلی که تحت حکومت مردان است.
این توصیفی است که داحا الروای٬  رییس کمیته زنان در دولت محلی بغداد٫ ازوضعیت زنان در عراق میدهد. زنان به حاشیه رانده شده و توانایی های سیاسی و اجتماعی آنها در داخل کشور به  رسمیت شناخته نشده است.
زنان به صورت مداوم در معرض اشکال مختلفی از خشونت  و قتل قرار دارند.
الروای گفت: ” ما هیچ آماری در مورد وضعیت زنان و یا خشونت روزانه ای که آنها در معرض آن قرار میگیرند٫ نداریم. “  وی اضافه می کند٫ ” در شورای دولت محلی بغداد٬ آنها ما را تنها به عنوان یک کمیته ثانوی به حساب می آورند٬ که نقش مهمی را بازی نمی کند. “
در گفتگو با المانیتور٫ الراوی گفت٬  همین موضوع همچنین در مورد نهادهای دولتی عراق و وزارت خانه های مرتبط با امور زنان صدق میکند. هیچ کدام آنها٬ آمار و اطلاعات دقیق در مورد میزان خشونت بر علیه زنان در دست ندارند.
در تلاش برای بدست آوردن آمار و ارقامی که عمق مشکل را نشان دهند٬ المانیتور با دکتر مروه محمد٫ که در بیمارستان الیرموک بغداد کار میکند٫ به گفتگو پرداخت. به گفته محمد٬ بخش اورژانس بیمارستان الیرموک٬ به طور متوسط روزانه  دو مورد مراجعه از زنانی را دارد که توسط شوهرانشان یا عضوی از خانواده شان مورد ضرب و شتم قرار گرفته اند. او اضافه میکند٬
خطرناکترین مراجعین ما٬ زنان بارداری هستند که به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته اند٬ وضعیتی که آنها را در معرض خطر سقط جنین قرار میدهد. وی اضافه کرد٬  در اکثر موارد٬ ضرب و شتم باعث خونریزی داخلی شده٬ و کبودی هایی که باقی می ماند٬ و التیام زخم زمان طولانی را نیاز دارد.

با توجه به آمار وزارت بهداشت٬ بغداد به تنهایی دارای ۴۶ بیمارستان دولتی است٬ در حالیکه در بقیه استان های عراق بیش از ۲۰۰ بیمارستان وجود دارد.  دکتر محمد فکر میکرد٬  بیمارستان های دیگر هم ممکن است همین میزان از مراجعین زنان مضروب را مانند بیمارستان الیرموک دریافت کنند.

المانیتور با بسیاری از فعالان مانند حنا ادوار٬ رییس انجمن ال آمال٬ سهیلا الاسم از اعضای لیگ زنان عراق و اترا الحسنی ریییس سازمان زنان مدل عراقی٬ در سازمان های زنان ملاقات کرد تا به بحث در مورد خشونت بر علیه زنان بپردازد:
همه آنان اشاره کردند که ده ها تن از زنان توسط شوهرانشان یا دیگر بستگان مرد به شکل وحشتناکی ٬ به دلیل  نپوشیدن حجاب و یا بدلیل شکاکیت در امور اخلاقی٬ کشته شده اند.
 برای مثال اگر زنی در اواخر شب با تلفن صحبت کند در حالیکه خانواده او ندانند که او با چه کسی صحبت میکند ٬ این موضوع میتواند سو ظن زیادی را ایجاد کند. حتی امروز بسیاری از زنان در مناطق شیعه نشین بغداد جرات بیرون رفتن در خیابان را  بدون حجاب و عبای سیاه  خود ندارند.  این موضوع در تمام استان های عراق دارد و بطور فزاینده ای نیز٬ در دهستان ها و مناطق روستایی٬ جایی که قتل های ناموسی به شدت در حال افزایش است٬ وجود دارد.
 
آنها همچنین اشاره کردند٬  با توجه به زوال سطح فرهنگی جامعه و بازگشت آن به قبیله گرایی٬  خشونت علیه زنان٬  بطور مداوم در حال افزایش است. این موضوع بعنوان  نتیجه ای از ضعف حاکمیت قانون در پرتو امنیت و نا آرامی های سیاسی در عراق است و از طرف دیگر زنان کتک خورده نیز٬ قادر به صحبت کردن در مورد خشونتی که با ان مواجه بوده اند٬ نیستند.

حسنی به المانیتور گفت٬  چندین سال٬ تعدادی از نهاد های جامعه مدنی٬  از بازگشایی پناهگاههایی خبر داده بودند که برای سرپناه دادن به زنانی است که به دلایل مختلف توسط خویشاوندانشان مورد ضرب وشتم قرار گرفته و یا تهدید به مرگ شده بودند. به گفته حسنی٬ تعداد انها چند هزار نفر است.
وی با ابراز تاسف میگوید٬  ” این مطالبات توسط دولت رد شدند “  وی افزود٬  که حتی وزارت زنان نیز تماس های آنان را رد می کرد.