حلب- سوریه- جبهه رژیم در حلب به وضعیت بحرانی تازه ای رسیده است، نقش اصلی در صحنه نبرد به بمب های بشکه‌ای داده شده که ابزاری است برای تخلیه ساکنان مناطق شرقی شهر که در اختیار شورشیان است. تاکتیکی وحشتناک که بی گناهان را می کشد و معلول می کند. این بمباران بی وقفه و سنگین ممکن است جنایت جنگی محسوب شود. اگرچه نبرد با شدت آغاز شده است، اما تا اینجا هر پیش بینی ای برای تهاجم همه جانبه واقعیت پیدا نکرده است. در عوض آنچه می بینیم عملیاتی دقیق و محاسبه شده و فرصت طلبانه است با استفاده از عوامل در حال تغییر در پشت جبهه و خط مقدم – مذاکرات معلق مانده صلح ژنو و جنگ داخلی شورشیان.

نیروهای رژیم، با پشتیبانی شبه نظامیان محلی چون گردان قدس، که از اردوگاه پناهندگان فلسطینی نایرت نشات گرفته اند و نیروهای دفاع ملی (NDF) که عمدتاْ از قبایل سنی محلی هستند و همینطور شبه نظامیان خارجی مثل حزب الله و بریگاد شیعه عراقی ابوالفضل العباس بطور آهسته و پیوسته توانسته اند دستاوردهایی در جبهه داشته باشند و شهر و مناطق اطراف آنرا دوباره اشغال کنند و ارتباط حیاتی میان مناطق در اختیار شورشیان در شمال و شمال شرقی مرز ترکیه را قطع کنند.

در روزهای اخیر برتری قوا بطور قطع بیشتر به نفع رژیم تغییر کرده است اما این موضوع پنهان نیست که در بسیاری از موقعیت ها دولت سوریه نزدیک بوده شهر را از دست بدهد، بخصوص زمانی که قادر نبوده جلوی پیشروی شورشیان به سمت منطقه جدیدی در غرب را بگیرد، یا محاصره فلج کننده ای که تنها راه های تجدید قوا از طریق بزرگراه دمشق و جاده نظامی خناصر را قطع کند.

اما مجموعه از وقایع که برخی از آنها طراحی شده و بابقی صرفاْ از خوش اقبالی بود باعث شد طومار برتری شورشیان برچیده شود و قدرت شان به آهستگی تحلیل رود. ژنرال سهیل الحسن معروف به ببر مردی است که افتخار برگرداندن ورق به نفع رژیم به او می رسد، او فرمانده عملیات نظامی حلب و مغز متفکر استراتژی بمباران بشکه‌ای است. نوار پیروزی‌های او با حفظ امنیت جاده نظامی خناصر آغاز شد، سپس به آزادسازی مناطق حساس شورشیان در غرب حلب رسید و با پیروزی قاطع در تصاحب دوباره شهر استراتژیک فیره به اوج خود رسید. اشغال این شهر جاده را برای نیروهای رژیم صاف کرد تا به سمت شرق و دیگر مناطق مهم شهر پیشروی کنند و صحنه بازی را به زیان شورشیانی رقم زد که حالا با فساد و جنگ و نزاع داخلی تا حد زیادی ضعیف شده بودند.