بر اساس توافق موقت ژنو بین ایران و گروه ۱+۵ بر سر بحران هسته ای ایران که در ماه نوامبر ۲۰۱۳ شکل گرفت، دو طرف قرار است که مذاکرات خود را برای رسیدن به یک توافق نهائی هم چنان ادامه دهند. با این حال حملات کلامی مقامات سیاسی و نظامی ایران، از جمله آیت الله خامنه ای، در پاسخ به استفاده مکرر مقامات آمریکائی از عبارت "همه گزینه ها روی میز قرار است"، ممکن است موضع دو طرف را، به خصوص ایران را، حتی پیش از شروع مذاکرات سختتر کرده باشد.

دور جدید تهدید های آمریکا با سخنان وزیر امور خارجه آمریکا جان کری، در مصاحبه ۲۳ ژانویه خود با العربیه آغاز شد. در آن مصاحبه کری با لحنی تهدید آمیز گفت که اگر ایران به تعهداتی که به کشور های ۱+۵ داده است عمل نکند "گزینه نظامی حاضر و آماده است و (برای) آنچه که باید صورت بگیرد اقدام خواهد شد".

پنج روز پس از آن پرزیدنت اوباما در سخنرانی سالانه خود در برابر کنگره آمریکا اخطار کرد که در صورت تصویب هر قانون تحریمی جدید از سوی کنگره آن را وتو خواهد کرد. اما در عین حال زبان تندی را علیه ایران، از غیر قابل اعتماد بودن حکومت ایران تا تهدید به حمله نظامی بکار گرفت. او در سخنان خود گفت: "ما در مورد حمایت ایران از سازمان های تروریستی دید روشنی داریم...و نمی توانیم به صرف آرزو، بی اعتمادی بین ملت هایمان را نا دیده بگیریم". او اضافه کرد که "اگر رهبران ایران از فرصتی که پدید آمده استفاده نکنند من نخستین کسی خواهم بود که تحریم های بیشتر را درخواست خواهد کرد. (در عین حال) آماده خواهم بود که از همه گزینه ها برای حصول اطمینان از اینکه ایران سلاح هسته ای نخواهد ساخت استفاده کنم".

پرزیدنت اوباما سخنان دیگری نیز ایراد کرد که در فرهنگ ایرانی می تواند تحقیر آمیز تلقی شده و نوعی "سخن گفتن از موضع بالا" تلقی شود. وی در فرازی از گفته هایش اظهار داشت: "دیپلماسی آمریکا با تمسک به فشار، جلوی پیشرفت برنامه هسته ای ایران را گرفت و (حتی) برخی از بخش های آن را به عقب باز گرداند".