چگونه امام‌های خارجی جنگ سوریه را رادیکالیزده کردند
وقتی بخش‌های شرقی حلب به دست گروه‌های شورشی افتاد٬ مبلغان تندرو که از کشورهای خارجی آمده بودند سریعا وارد شهر شدند و شروع به تلبیغ دیدگاه‌های افراطی‌شان برای مردم محلی کردند. نگرانی عمده این است که آثار چنین اقداماتی تا سال‌های طولانی باقی بماند.
جنگ مانند مهمانی ناخوانده و با گستاخی تمام٬ به شهر حلب در سوریه رسید. این جنگ فقط مرگ و رنج با خود نداشت بلکه شبح خطرناک رادیکالیزه شدن افراطی از طریق تندروهای زبردست را نیز برای این شهر به ارمغان آورد. تندورهایی که تقریبا با شروع سقوط بخش شرقی شهر و کنترلش توسط شورشیان به داخل شهر سرازیر شدند. "هیچ بی‌خدایی در سنگرها نیست" و بدون شک هیچ بی خدایی در شهرهایی که با توحش جنگ و مرگ ویران شده‌اند نیز وجود ندارد. یک زمین حاصلخیز بی‌نظیر برای انسان‌هایی که از شرم اخلاقی بویی نبرده‌اند تا مردم بی‌پناه و بی خبر از همه جا را مسموم کنند.
من پیش از شروع جنگ در حلب در ژوئیه ۲۰۱۲ (تیرماه ۱۳۹۱) با تعدادی از گروه‌های امدادرسان محلی کار می‌کردم. این گروه‌ها به بی خانمان‌هایی که مناطق جنگ زده دیگر کشور به حلب آمده بودند غذا و مایحتاج اولیه می‌رساندند. اینجا بود که اولین بار محمود را دیدم. یکی از فعالین اپوزیسیون سوریه که کمتر از سی سال سن داشت و بسیار با وقار بود و لحن صحبت بسیار متینی داشت. او به نظرم فردی مطلع از اسلام و در عین حال میانه رو و پذیرای عقاید مختلف آمد.
