علیرغم محدودیتهای حماس , زنان بازیگر نوار غزه بدنبال حضور بر روی صحنه هستند

شهر غزه , نوار غزه  ------داستان به همین سادگی بود: من سعی داشتم که فیلم فرانسوی-تونسی «آبی گرمترین رنگ است» را دانلود کنم. علاقه ویژه من به این فیلم به این دلیل بود که این فیلم جایزه نخل طلایی جشنواره کن را از آن خود کرده بود. علیرغم قطع شدن مکرر برق در غزه من توانستم این فیلم را که راجع به دو دختر همجنس گرا بود دانلود کنم و ببینم. فیلم داستان زندگی آندو را در وجوه گوناگون مانند ناخرسندی ها , انزوا , و کشف جنسیتی به تصویر کشیده بود. من نمیتوانم انکار کنم که سطح آزادی که توسط کارگردان تونسی , عبد الطیف کشیشه , بازتاب یافته بود مرا شگفتزده کرد. علیرغم اینکه کشیشه سعی کرده بود که صحنه های جنسی را با شیوه ای حرفه ای , بدیع , وبدون محدودیت و در غالب یک طرح دراماتیک به تصویر بکشد , این آزادی را به یک محدودیت با تمامی بنیادگرایی  , تندخویی , و عدم تحمل مخالف تغییرداده و به تصویر کشید. بامزه این بود که فردای آنروز من برای مصاحبه  راجع به چالشهای کاری در غزه به دیدن یک زن بازیگر فلسطینی رفتم. این بار نیز من متعجب شدم که تا چه حد می تواند این سرکوب ها مرزهای بنیادگرایی را درنوردند.

خاطرات ابو عاید  یک سریال تلویزیونی است که هم اکنون از شبکه تلویزیونی هنا القدس در غزه پخش می شود. این سریال به مسایل روزمره در غزه می پردا زد, مخصوصا به مشکلاتی که در جامعه غزه وجود دارد , بویژه مشکلاتی که بین این زوج یعنی ابو عاید و ام عاید بوجود می آید. هر قسمت فقط ۱۵ دقیقه است. تصویر برداری هر بار در یک خانه متفاوت صورت می گیرد که معمولا خانه یکی از دوستان تیم فیلمسازی است. این بدلیل عدم دسترسی به استودیو و کمبودهای تولید است.

مشکلات از این هم فراتر می رود زمانیکه در طول تصویر برداری باید مراعات قوانین شرعی را کرد و پای سه هنرپیشه زن در بین است. این زنان بایستی در همه حالات نقاب بر چهره داشته باشند , حتی در صحنه های داخل خانه که فرضا منزلشان است. زنان بازیگر حتی اجازه ندارند که به مردان نزدیک شوند.

ظهیر البلبیسی که نقش ابو عاید را بازی می کند به المنیتور گفت: محدودیتهایی برای صنعت فیلم وجود دارد مخصوصا در زمینه صحنه که دلیل آن عرف جامعه است. زندگی واقعی را آنچنان که هست نمیتوان به تصویر کشید. نمی توانیم زنی را در خانه بدون حجاب نشان دهیم و همیشه باید از حواسمان باشد از داخل اتاق خواب تصویر برداری نکنیم. اگر یک مادر بخواهد فرزندش را پس از مدت مدیدی ببیند باید به یک دست دادن خشک و خالی اکتفا کند  در حالیکه حتی خیلی اوقات این هم ممکن است منع شود.