نخست وزیر اسراییل , بنیامین نتانیاهو , پس از دیدار با رییس جمهوری خواه مجلس سنای آمریکا , میچ مک کانل , که به اسراییل آمده بود, در یک جلسه کابینه در ۲۹ مارس شرکت کرد. این دیدار بدلیل دوستی دیرینه ایندو و بدنبال پیروزی آشکار نتانیاهو در انتخابات ۱۷ مارس , در یک فضای گرم و صمیمی برگزار شد. موضوع مورد بحث توافق احتمالی ایران با گروه پنج بعلاوه یک در سوییس بود که در آن روز بیش از هر وقت دیگر محتمل به نظر می آمد.

در خلال دیدار با مک کانل و جلسات کابینه , نتانیاهو فرصت یافت تا با نمایندگانش در  مورد مذاکره با دیگر احزاب نیز به رایزنی بپردازد. تلاشهای نتانیاهو برای تشکیل یک دولت ائتلافی پس از آشکار شدن جدالهای او با وزیر پیشنهادی امور مالی  , موشه کهلون که ریاست حزب کولنو را بر عهده دارد , در رابطه با حدود اختیاراتش در کابینه آینده , دچار مشکلات جدی شده  است. اما نتانیاهو بیانیه خود را در ابتدای جلسه کابینه به موضوع مذاکرات ایران اختصاص داد و از کنار مشکلات عدیده ای همچون اختلافات با کهلون و موانع بر سر تشکیل کابینه ائتلافی یا مشکلات مسکن و بحران افزایش سرسام آور هزینه زندگی , براحتی گذشت. او سپس به اعضای کابینه درباره دیدارش با مک کانل و مکالمه تلفنی اش در آخر هفته با رییس دموکراتها در سنای آمریکا , هری رید , توضیحاتی ارائه داد.

 نتانیاهو از بازتاب رسانه ای گفته هایش دو هدف را دنبال می کرد: نخست اینکه او در پی رفع اتهام  از خود بود چراکه بدنبال سخنرانی پیش از انتخاباتش در کنگره آمریکا , او متهم به این شده بود که بجای آنکه دنبال بهره گرفتن اسراییل از هر دو حزب باشد , اسراییل را تبدیل به آلت دستی در میان منازعات داخلی حزبی آمریکا کرده است. او می خواست تا نشان دهد که علی رغم این اتهامات هنوز روابط خوبی با هر دو حزب آمریکا یعنی احزاب جمهوری خواه و دموکرات دارد. دومین هدف او رساندن پیامی به گوش جهانیان درباره نفس توافق با ایران بود. او نسبت به این توافق هشدار داد و آنرا برای بشریت خطرناک توصیف کرد.

در جلسه ۲۹ مارس کابینه , علیرغم قیافه ای که نتانیاهو در هنگام صحبت راجع به اتمی شدن ایران گرفته بود و لحن مصیبت زده ای که داشت , در بقیه جلسه لحنی آرام و مطمئن داشت  و این چیزی بود که برای مدتها از او دیده نشده بود. این درست بر عکس چهره و لحن نگران و نامطمئن دیگر وزرا بود. اکثر این وزرا که از لیکود هستند به وضوح نگران ترکیب آینده کابینه بودند. فرم صورت آنها و حرکات ظاهری آنها نشان می داد که توافق با ایران کمترین اهمیت را برای آنها دارد در وقتی که آینده شغلی آنها در حاله ای از ابهام فرو رفته است. در فاصله ای بسیار کوتاه و درست در یک روز پیش از انتخابات بود که انتظار می رفت نتاهیاهو بازنده انتخابات شود و در چشم هم حزبی هایش به اردکی  لنگ مبدل شود. اکنون او در کسوت یک برنده که از حمایت هم حزبی هایش برخوردار است به دولت بازگشته است.