مناقشه پنهان میان ترکیه و ارمنستان در پی برگزاری مراسم گرامی‌داشت صدمین سالگرد قتل عام ارامنه که در بیروت به نقطه اوج خود رسیده است  به خصوص با  در نظرگرفتن موضع مقامات لبنانی در مورد برگزاری  این مراسم  می توان به اهمیت موضوع پی برد. لبنان جامعه بزرگی از ارامنه را در خود جای داده و در واقع  از شاخص ترین مراکزبرای مهاجر ارمنی  به شمار می رود.در حدود ۱۵۰۰۰۰۰ ارامنی در لبنان حضور دارند،  اکثر آنها درفعالیتهای اقتصادی فعال بوده وعلاوه بر این درساختار سیاسی  لبنان نیز مشارکت می کنند. آنها همچنین با توجه به اندازه کابینه یک یا دو سهم دایمی وزارت را در اختیار دارند. این در حالی است که از شش کرسی مجلس در بیروت چهار کرسی آن به ارامنه تعلق دارد جایی که در آن اکثریت ارامنه لبنان زندگی می کنند.

جامعه ارامنه لبنان - ارتدوکس و کاتولیک مسیحی –هستند و بصورتی پایداردر حفظ ریشه های ارمنی خود تلاش می کنند. آنها در مدارس وابسته به خود زبان ارمنی را آموزش می دهند و اکثریت ارامنه به احزاب سیاسی ارمنی لبنانی وابسته هستند. گروه های بزرگ ارمنی‌یان در مناطق ارمنی نشین مانند محله های بیروت و در ساحل متن و یا در مجاورت      جبل لبنان زندگی می کنند.

در حدود۱۰۰ سال پیش  پس از آزار و اذیت ارامنه در ترکیه – آزار و اذیتی که منجر به قتل عام نابودی ارمنیان شده است – گروه بزرگی از جامعه ارمنیان به لبنان مهاجرت کردند. در همین راستا جامعه ارامنه لبنان از یک سو در تلاش برای حضور فعال تر در جامعه لبنان می باشد و از سوی دیگر بر حفظ حافظه تاریخی بر آنچه بر ارامنه گذشته تاکید دارد.

تعداد زیادی از مسیحیان لبنان خود را در این خاطره تاریخی و رنجی که بر ارامنه رفته سهیم می دانند.در  کتاب های تاریخ که در مدارس لبنان تدریس می شود در مورد اشغال لبنان توسط دولت عثمانی که همزمان با قتل عام ارامنه در اوایل قرن  ۲۰بوده و منجر به گرسنگی و مردن مسیحیان در  جبل لبنان شده بود مطالبی را نوشته اند. این اشغال منجر به از بین رفتن یک سوم از جمعیت جبل لبنان براثر گرسنگی یا قتل عام توسط دولت عثمانی در طول جنگ جهانی اول شده بود. در میدان شهدا در مرکز شهر بیروت مجسمه ای بزرگ برای  یاد بود ده ها تن از روزنامه نگاران، نظامیان و سیاستمداران از فرقه‌های گوناگون  که توسط مقامات عثمانی در ۱۹۱۵-۱۹۱۶ در جهت دعوت به استقلال لبنان و مخالفت با اشغال ترکیه به دار آویخته شدند قرار دارد.