الزعتری,اردن-چند سال است که داعد و خانواده اش از سوریه گریخته اند , اما هنگامیکه نوه اش از او پرسید که پدر و مادرش کجا هستند , این مادربزرگ ۶۰ ساله پاسخی برای این پرسش نداشت. در واقع نجوعا که ۴ سال دارد نمی داند که والدینش دو سال پیش در طی یک حمله هوایی توسط رژیم سوریه به درعا کشته شده اند. در آن روز مجموعا ۱۴۰ نفر طی این حمله کشته شدند که  مادر باردار نجوعا  به همراه پدرش هم جزو قربانیان بودند.

مادر بزرگش از داخل تریلری که در آن در اردوگاه آوارگان زعتری زندگی می کند و هر کس در آنجا داستانی از غم ازدست دادن عزیزی دارد , به المنیتور گفت: «ما او را در زیر تلی از آوار خانه شان پیدا کردیم . او تنها بازمانده بود. کل مردم روستا در طی این حمله هوایی کشته شدند. به همین دلیل من او را معجزه کوچکم صدا می زنم.

 برای لحظه ای داعد مکث کرد, نگاهی به نوه اش انداخت و دست خود را بر سینه او گذاشت و گفت: قلبم به درد می آید هر وقت به کسانی فکر می کنم که آنها را می شناختم اما دیگر در بین ما نیستند. سپس  دستمالی از جیبش در آورد تا اشکهایش را پاک کند. او باید به سرعت از سوریه می گریخت و حتی فرصت نداشت برای دخترش مجلس عزا بگیرد و سوگواری کند.

در حالیکه سیگاری روشن می کرد با صدایی بلند و رسا گفت: من باید بخاطر این دختر کوچک همیشه محکم و استوار باشم.