نادیا آردیتی زن یهودی متولد استانبول، یکی از مهم ترین مجسمه سازان ترکیه است. پیکره‌های زنان با منحنی‌های نرم، نشانگر سفرهای عاطفی و پرنده در کار او، سمبل آزادی است.

 این طرح‌ها به یک مشخصه در مجسمه سازی ترکیه تبدیل شده اند. کارهای او در سراسر جهان نمایش داده شده‌اند، از جمله برخی از کارهای او در بریتانیا و آمریکا به صورت دائمی به نمایش گذاشته شده‌اند. زندگی آردیتی با مهاجرت خانواده او به دلایل سیاسی شکل گرفته است. علاوه بر این یک بیماری سخت، مخالفت با مصرف گرایی و نگاه خاص او به زنان و باور قوی او به همبستگی، زندگی اش را شکل داده اند.

 سال ها پیش آردیتی در روستای کوزلو اقامت گزید. او به دنبال آرامش در همان منطقه‌ای بود که داستان مهاجرت خانواده‌اش اتفاق افتاد. مادر او در جزیره کرت به دنیا آمد و در سال ۱۹۱۳ پس از آن که این جزیره جزو سرزمین های یونان شد، به ترکیه مهاجرت کرد. او با یک یهودی ایتالیایی تبار در استانبول ازدواج کرد و صاحب فرزند شد. نادیا در سال ۱۹۴۸ در همان شهر به دنیا آمد. کشتار غیر مسلمانان در ششم و هفتم سپتامبر ۱۹۵۵ باعث مهاجرت خانواده او از ترکیه و مستقر شدن آن ها در سوییس شد. نادیا در آن زمان تنها هفت سال داشت. او در سال ۱۹۷۹ پس از ازدواج به ترکیه بازگشت. اما مادر او که دو سال پیش در سن ۱۰۴ سالگی درگذشت هرگز به ترکیه بازنگشت.

 ترکیه برای نادیا جایگاه ویژه‌ای دارد. او در سال های جوانی اش کلاس های نقاشی خود را در استانبول گذراند و در فعالیت های فرهنگی و هنری شرکت داشت. نادیا می گوید: " در اولین سال های پس از بازگشتم همراه با دوست نقاشم در خیابان های استانبول قدم می زدم. مخصوصا در اطراف محله سلطان احمد و ایاصوفیا در کنار پیاده رو می نشستیم و نقاشی می کردیم. بعضی وقت ها بچه‌ها برای ما چایی می آوردند." نادیا ادامه می دهد: " ترکیه بیشتر از سوییس منبع الهام من شد، زیرا که تاریخ در همه جا حضور دارد. حضور احساسات سیاسی در این شهر هم منبع الهام من بود."