با از دست دادن اکثریت مجلس توسط حزب عدالت و توسعه، آینده سیاست های جنجال برانگیز ترکیه در سوریه در هاله ای از ابهام فرو رفته است. هر حزبی که قرار باشد برای تشکیل دولت با عدالت و توسعه مشارکت کند – هر چند که هنوز حزب مذکور پیشتاز است اما نمی تواند به تنهائی تشکیل دولت بدهد – رویکردش نسبت به سوریه کاملا با این حزب تفاوت خواهد داشت.

حزب جمهوریخواه مردم ، جزب عمل ملی گرا، و حزب دموکراتیک خلق ها همگی عدالت و توسعه را متهم می کنند که با مسلح کردن گروه هائی که با اسد در حال جنگند و با اجازه دادن به عبور ستیزه جویان خارجی از مرز های ترکیه به درون سوریه و کمک به سازمان هائی مانند داعش و جبهه نصرت، که آن ها را به قدرت های قابل توجهی تبدیل کند، نقش مهمی در بحران فعلی سوریه بازی کرده است.

بسیاری بر این باورند یکی از دلایل ظهور ضعیف حزب مذکور در انتخابات ۲۰۱۵ همین مسئله سیاست ترکیه در ارتباط با سوریه بوده است. افراد با سابقه و بنیانگذاران حزب معتقدند که حزب آراء مردم را در نواحی مرزی با سوریه از دست داد و در میان کرد ها نیز به دلیل رویکردش در کوبانی و کردستان سوریه. این پیشکسوتان اینک فکر می کنند که برای حل بحران سوریه باید راه جدیدی برگزیده شود.

تعداد نمایندگان عدالت و توسعه  در استان های مرزی با سوریه از ۳۰ نفر به ۲۰ نفر کاهش پیدا کرد و در پنج ایالت کردنشین به کلی کرسی هایش را از دست داد.