در مورد تاکتیک انتخاباتی اردوغان که منجر به پیروزی حزب عدالت و توسعه شد، کَردی گورسل می نویسد: "رژیم اردوغان، انتخابات اخیر مجلس ملی را با اضافه کردن مسائلی جدید بر مشکلات جاری ترکیه، و سپس متقاعد کردن مردم به اینکه تنها حزب اوست که می تواند از عهده حل آنها برآید، با پیروزی به پایان برد. این پیروزی را باید مرهون تلاش های اردوغان و استفاده وی از حیله­گری های ماکیاولیستی، به عنوان معمار و طراح تاکتیک های استثنائی دانست."

به نظر گورسل افزایش آراء حزب عدالت و توسعه، از ۴٠.٨ درصد در انتخابات پیشین به ۴٩.۴ درصد در انتخابات جدید را باید حاصل تاکید مداوم حزب مزبور بر خطر و تهدیدات حزب کارگران کردستان (پ ک ک) دانست.

گورسل می نویسد: "جنگ جدید علیه پ ک ک از روی محاسبات سیاسی و توسط اردوغان آغاز شد. این قضیه، به علاوه بمب­گذاری های اخیر که داعش مسئول آن شناخته شد، وخامت اوضاع اقتصادی را که اینک بزرگترین مشکل ترکیه است تحت الشعاع قرار داد؛ موضوعی که باعث شکست حزب عدالت و توسعه در انتخابات ٧ ژوئن امسال شد."

به نوشته مصطفی اکیول دو تحول باعث گردید که انتخابات به نفع حزب عدالت و توسعه تمام شود. "تحول نخست بالا گرفتن موج حملات تورریستی توسط پ ک ک و داعش بود که باعث گردید احساس ناامنی را در جامعه دامن بزند. تحول دوم بحران اقتصادی است که گریبان ترکیه را گرفته است. این امر عمدتا به دلیل کاهش ارزش لیر ترکیه در برابر دلار آمریکا بوده است. بسیاری از منتقدین، هم در جناح مخالفین دولت و هم در رسانه های غربی، حزب حاکم و شخص اردوغان را عامل بوجود آمدن این وضعیت می دانستند. با این حال، بسیاری از مردم ترکیه نظر دیگری داشتند. از دید آنان، این وضعیت، ناشی از بلاتکلیفی دولت بعد انتخابات ٧ ژوئن (و عدم شکل­گیری یک دولت ائتلافی) بود. ١٣ سال ثبات، در سایه حکومت حزب عدالت و توسعه، مردم را متقاعد کرده بود که راه حل گریز از این وضعیت، تشکیل یک دولت قدرتمند به رهبری حزب عدالت و توسعه است."