چرا بانک‌های اروپایی از همکاری با ایران پرهیز می‌کنند؟
ایرانیان و آمریکایی‌ها دلایل متفاوتی را برای اکراه بانک‌های اروپایی از بازگشت به بازار ایران در فضای پساتحریم مطرح می‌کنند.
زوریخ - با وجود تمایل بزرگ‌ترین بانک ایران به ایجاد ارتباط مجدد با بانک‌های بزرگ اروپایی، تنها نهادهای مالی کوچک تصمیم گرفته‌اند که در فضای پس از توافق هسته‌ای، به بازارهای ایران بازگردند.
مصطفی بهشتی روی، یکی از اعضای هیئت مدیرهٔ بانک پاسارگاد، در مصاحبه‌ای که روز سوم ماه مه در حاشیهٔ کنفرانس زوریخ با المانیتور انجام داد، دلیل این بی‌میلی را جریمه‌های چندین میلیارد دلاری بانک‌های اروپایی از سوی سیستم قضایی ایالات متحده بر سر نقض تحریم‌های پیشین می‌داند. او می‌گوید دفتر کنترل سرمایه‌های خارجی وزارت خزانه‌داری آمریکا (اوفاک) می‌تواند به این بانک‌ها اطمینان خاطر دهد که از سرگیری تجارت با ایران، منع قانونی ندارد.
مقام‌های ایرانی از روند کند بهبود اوضاع اقتصادی پس از اجرای برجام در ۱۶ ژانویه، ابراز ناخشنودی کرده‌اند. یک مانع مهم، دشواری ایران در وصل‌شدن کامل به سیستم مالی جهانی است.
بهشتی روی می‌گوید که تحریم‌ها به بانک‌های ایران ضربه زدند و سرمایه‌گذاری تجاری را مجبور کردند تا به کانال‌های مخفی روی بیاورد. بانک پارسیان که در سال ۲۰۰۵ تأسیس شد، به گفتهٔ او، ۱۱ میلیارد دلار تراکنش بانکی تجاری را در سال ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ انجام داده اما در سال بعد از آن و به دلیل تحریم‌ها، سهم این بانک در بازار به یک میلیارد دلار کاهش یافت.
