این که آیا همه‌پرسی استقلال کردستان منجر به تشکیل یک کشور برای کردها خواهد شد یا خیر، چندان مشخص نیست؛ اما واضح است که همه‌پرسی به نتایج جالب توجه دیگری منتهی شده است. آنکارا امروز در کنار تهران و بغداد ایستاده است -همان همسایگانی که دیروز از جانب ترکیه به «توسعه‌طلبی پارسی» و «سیاست‌های فرقه‌ای» متهم شده بودند. این جبههٔ سه‌جانبه که وجه مشترک آن ترس از جدایی‌طلبی است، در رسانه‌های ترکیه به نوعی پیمان سعدآباد جدید تشبیه شده است. پیمان سعدآباد با مضمون عدم تعرض، در سال ۱۹۳۷ میان سه همسایهٔ نامبرده و افغانستان امضاء شد.

حیدر العبادی، نخست وزیر عراق، اکنون شریک شمارهٔ یک آنکارا بر ضد کردستان عراق است. تنها کمتر از یک سال قبل، او و اردوغان بر سر حضور نظامی ترکیه نزدیک موصل درگیری لفظی تلخی داشتند و اردوغان خطاب به عبادی گفته بود که «جایگاهش را بشناسد» و تأکید کرده بود که عبادی هم از نظر «صلاحیت» و هم از نظر «رتبه»، پایین‌تر از او است.

تعدادی از نفرات ارتش عراق این هفته به طور سمبلیک در یک مانور نظامی مرزی، به ارتش ترکیه پیوستند. سربازان در تانک‌ها، پرچم‌های ترکیه و عراق را نمایش می‌دادند. در همین حین، اردوغان که می‌خواست نشان بدهد یک کشور بزرگ چقدر می‌تواند شرزه باشد، تهدید کرد که به کردهای عراق گرسنگی خواهد داد. او روز ۲۶ سپتامبر گفت: «وقتی ما تحریم‌ها را اجرا کنیم، [آن‌ها] غرق خواهند شد. زمانی که شیر [لوله‌های نفت] را ببندیم، تمام است! هیچ درآمدی نخواهند داشت. وقتی کامیون‌های ما [از انتقال کالا] به شمال عراق بایستند، آن‌ها بدون غذا و لباس خواهند ماند.»

در کنار تهدید به بستن مرزها، ترکیه تا کنون همراه با شرکای جدیدش، به درخواست بغداد اقدام به تعلیق سفرهای هوایی به اربیل و سلیمانیه کرده و گفت‌وگو با مسعود بارزانی، رئیس اقلیم کردستان عراق را متوقف نموده است. آنکارا همچنین عمر میرانی، نمایندهٔ حزب دموکرات کردستان در آنکارا را اخراج و سه کانال کردی را از یک ماهوارهٔ ترک حذف کرد.