اواخر سال ۲۰۰۶، جان نگروپونته، مدیر وقت اطلاعات ملی [ایالات متحده]، از اسرائیل دیدار کرد. طبق گفتههای یک منبع امنیتی که خواست نامش فاش نشود، در ملاقاتی که نگروپونته با سران اطلاعات اسرائیل در مقر موساد در تلآویو داشت، افسران شاخهٔ اطلاعات از یک بمب ساعتی کوچک رونمایی کردند. در حاشیهٔ گفتوگوها، سرهنگ الی بن-مئیر، رئیس شاخهٔ فنآوری اطلاعات ارتش، که با تحلیلهای امنیتی مختلفی در مورد همسایگان اسرائیل سر و کار دارد، گفت که بر مبنای ارزیابیهای او سوریه بر روی یک «پروژه سلاحهای نامتعارف» کار میکند.
آمنون سوفرین، رئیس شاخهٔ اطلاعات موساد، برافروخته است. او اجازه نداده بود که مقامهای اطلاعاتی ارتش این را بیان کنند زیرا موساد نتیجه گرفته بود که فعالیت هستهای در سوریه انجام نمیشود. با این وجود، بن-مئیر سه اسلاید از فعالیت هستهای در سوریه به نگروپونته ارائه کرد. اظهارات او انفجاری و جنجالی بود. نه تنها موساد، بلکه هیئت آمریکاییها به ریاست نگروپونته نیز ارزیابی اطلاعات ارتش را غیر واقعی خواندند.
بن-مئیر در اسلایدهای خود ابرهای تیرهای را نشان داد و آنها را «ابر هستهای» خواند. نگروپونته با او به مخالفت برخاست و گفت: من در مورد مسائل مربوط به کره شمالی تخصص دارم. امکان ندارد کرهایها بتوانند زیر رادار ما یک رآکتور هستهای در سوریه بسازند. چنین چیزی ممکن نیست.
در این مرحله، بن-مئیر به چشم یک ابله متوهم دیده شد. شواهد معتبر و صریحی از ادعای خارقالعاده او دربارهٔ ساخت رآکتور تولید پلوتونیوم در قلب صحرای سوریه هنوز کشف نشده بودند. بن-مئیر به چیزی که میگفت اطمینان داشت اما نمیتوانست آن را ثابت کند. او همچنین میدانست که کره شمالی پشت این پروژهٔ محرمانه قرار دارد؛ کشوری که تهدید کرده بود ظرف مدت یک سال چهرهٔ خاورمیانه را تغییر دهد.
AL-MONITOR All-Access gives you unlimited access to all our journalism, the full Daily Briefing, exclusive interviews, premium newsletters, and live events — for less than $2/week.
