رهبران سیاسی اسرائیل انتظار دارند که انتخابات آتی این کشور به جای نوامبر ۲۰۱۹، زودتر و در زمانی بین ماه‌های مارس و ژوئن برگزار شود. موشه کاهلون، وزیر دارایی و بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر، پیشتر دربارهٔ زمان انتخابات زودرس اظهار نظر کرده بودند. اما یکی از پرسش‌های مهم، این است که آیا نتانیاهو در انتخابات آتی کمافی‌السابق در صدر لیست لیکود خواهد بود یا خیر؟ پاسخ به این سئوال تا حد بسیاری به آویچای مندل‌بلیت، دادستان کل اسرائیل، بستگی دارد. نتانیاهو تمام تلاش خود را به کار گرفته است تا پیش از تصمیم مندل‌بلیت در مورد صدور یا عدم صدور کیفرخواست علیه او، انتخابات را به جریان بیاندازد. نخست‌وزیر بر این باور است که در یک انتخابات زودرس، قدرتمندتر از پیش ظاهر خواهد شد. هم‌اکنون مندل‌بلیت در حال بررسی است و شانس اندکی وجود دارد که در ماه‌های آتی او تصمیمی در مورد نتانیاهو اتخاذ کند.

پشت صحنه اما یک جنگ سیاسی واقعی آغاز شده است: جنگ ژنرال‌ها. در این صحنه، رؤسای پیشین ستاد ارتش، ژنرال‌ها، وزرای دفاع و مقام‌های عالی‌رتبهٔ موساد حضور دارند که می‌خواهند درون آب‌های سیاست شیرجه بزنند. آن‌چه باعث اتحادشان شده، خصومتی تلخ با نتانیاهو و خواست‌شان برای جایگزینی اوست. اما تنها چیزی که جدای‌شان می‌کند: منیت و غرورشان است.

این فهرست شامل ژنرال ذخیره بنی گانتز، رئیس پیشین ستاد ارتش؛ سلف او، ژنرال گابی اشکنازی؛ موشه یعلون، وزیر دفاع اسبق که مدتی نیز رئیس ستاد ارتش بود؛ رام بن باراک، معاون مدیریت موساد و تنی چند از دیگر شخصیت‌های موساد و شین‌بت می‌شود. حتی نام شائول موفاز، رئیس پیشین ستاد ارتش و وزیر دفاع اسبق مطرح است که از سال ۲۰۱۵ از سیاست دوری جست اما کماکان نامزدی بالقوه است.

غیر از لیکود، تمامی احزاب دور این ژنرال‌ها می‌گردند، با امید بدان که با کمک یکی از ستاره‌داران نظامی، فضایی برای رقابت با نتانیاهو یا به چالش‌کشیدن موقعیت و شرایط وی در منظر عمومی، پیدا کنند. (یئیر لاپید از حزب یش عتید یا «آینده آنجاست»، در حال حاضر مهم‌ترین رقیب نتانیاهو در نظرسنجی‌هاست). اما نتانیاهو چندان نگران به نظر نمی‌رسد. او مدت‌هاست که جایگاه خود را به عنوان «آقای امنیت» تثبیت کرده است.