HALEP, Suriye — Cenevre-2 Konferansı, çok konuşulan o geçiş hükümetine dair bir anlaşmaya varılamadan sona erince, savaş tamtamları daha yüksek çalmaya başladı. Suriye muhalefetinin destekçileri, seçilmiş isyancı gruplarına omuzdan ateşlenen tanksavar ve uçaksavar füzeler dâhil gelişkin silahlar vermekten söz ediyor. Ruslara göre, ABD’yle Fransa güneyde küçük çaplı askeri operasyonlar düzenleyerek kilitlenen Daraa cephesini yeniden alevlendirmeyi planlıyor. Görünen o ki tüm bunların amacı, rejimin elde ettiği kazanımların ardından sahadaki askeri durumu tekrar dengeye çekmek. Ne var ki bu denli karmaşık ve öngörülemeyen bir savaşta böyle bir strateji kolayca ters tepebilir.

Cumhurbaşkanı Beşar Esad rejimine uygulanan askeri baskının genel hedefi, Şam’ı taviz vermeye zorlamak ve isyancılara nihai bir askeri zafer fırsatı vermeden müstakbel müzakerelerde muhalefetin elini güçlendirmek. Libya’daki gibi büyük çaplı bir operasyon yapılmadığı sürece taraflardan birinin nihai zafere ulaşması zaten imkânsız sayılır.

Dolayısıyla, paradoksal olan ama hiç değişmeyen “barış için bombardıman” senaryosu tekrar gündeme geliyor ya da en azından durum böyle görünüyor. Bu hassas denge oyunu -- yani ancak rejimin hesabını bozacak kadar güç kullanmak, ama devleti çökertecek kadar ileri gitmeyip radikallerin dolduracağı bir boşluk yaratmamak – sayısız tehlikeye açık. ABD, Avrupa ve Körfez’deki ABD müttefiklerinin Suriye krizinde bugüne dek gösterdiği performans, etkileyici olmaktan uzak. Kafa karışıklığıyla yapılan müdahalelerin bu defa işleri düzelteceğini düşünmek için bir sebep yok.

Birincisi, gelişkin silahların yanlış ellere düşmeyeceğinin bir garantisi yok. Bu silahlar, bir noktada bizzat silahları sağlamış olan o hayırseverlere, Suriye’nin komşularına ve hatta daha uzaktaki hedeflere dönebilir. Bunun örnekleri yok değil. Geçen yılın sonlarında Selefi Ahrar El Şam grubu, Özgür Suriye Ordusu’nun Bab El Hava Sınır Kapısı yakınındaki depolarını zorla zapt etti, ABD’yle İngiltere’nin verdiği son teknoloji teçhizata el koydu. Ayrıca, bu tip silahları – başka yollardan edinmiş olsalar da – küçük bir servet karşılığında parası bol radikallere satacak ilkesiz muhalif komutanların da sayısı az değil.