Haydar El Abadi’nin yeni Irak hükümetini kurmakla görevlendirildiği 11 Ağustos’un öncesindeki 48 saat belirleyici oldu. İstifaya direnen Başbakan Nuri El Maliki’yi ikna etme çabaları nafile de olsa bu saatlerde doruğa ulaştı.

Maliki, herhangi bir uzlaşmayı ya da başka bir bakış açısını kabullenmeye hazır değildi. Kendisinin yerine başkasının seçildiğinin farkındaydı. Ama yine de son ana kadar mücadele etmek istedi. Maliki’ye göre seçimlerde kazandığı her oy mücadeleye değerdi. Maliki çaresizce iktidarını korumaya çalışırken yalnızca hasımları değil, dostları da ona görevi bıraktırmaya çalışıyordu.

Ayetullah Ali Sistani’ye yakın bir Iraklı kaynak Al-Monitor’a şu bilgileri verdi: “Görevlendirmeden 10 gün kadar önce İran yönetimini temsilen bir elçi Necef’te Ayetullah Ali Sistani’yi ziyaret etti. Elçi, Sistani’den net bir tutum işitti: Nuri El Maliki Başbakanlıkta kalmamalıydı. (...) Sistani bunu kamuoyunda söylemiyordu ama İranlılara söylemek durumundaydı. Zira ülkedeki krize bir çözüm bulmak gerektiğini ancak bu kilitlenmenin anlaşma çabalarını zorlaştıracağını düşünüyordu.”

Al-Monitor’un Tahran ve Bağdat’taki kaynaklarına göre, İran’ın Dini Lideri Ayetullah Ali Hamaney, Sistani’nin tutumunu öğrendikten sonra yardımcılarından değişime yardımcı olmalarını ve Maliki’yi çekilmeye ikna etmek için çalışmalarını istedi: “Maliki için birkaç alternatif vardı: Bunlardan biri, Cumhurbaşkanı yardımcısı olarak atanmasıydı. Ancak o bunu reddetti. Başbakanlıkta ısrarcı oldu ve kendisiyle konuşmaya çalışan herkese ayrılmamak için gerekçeler sundu. Başlıca direnme gerekçesi, seçimleri kazanan blokun lideri olmasıydı ve anayasaya göre hükümeti kurma hakkına sahip olmasıydı.”