Barchini ailesinin atölyesi bilim ve sanatı buluşturuyor. Her ikisi de seramik ve heykel ustası olan Dana Barchini (26) ve babası Joseph Barchini (80) hep yan yana çalışıyor, aile atölyesinde de Bekaa Vadisi’nde uygun kil ararken de.

Joseph, Fransa’da Ecole des Metiers D'art sanat okulunu bitirmiş ve Sorbonne’da Lübnan’daki seramikçiliğin teknik ve sosyoekonomik yönleri üzerine doktora yaptıktan sonra ülkesine dönmüş. Bilgi birikimini Lübnanlı çömlekçilerin çalışma koşullarını iyileştirmek ve üretim süreçlerini modernleştirmek için kullanmak istemiş. İlk atölyesini anne-babasının Beyrut’taki evinde 1965’te açan Joseph, iç savaş patlak verince kuzeye taşınmak zorunda kalmış. Şimdi hemen her dakikasını Beyrut’un 8 mil kuzeyindeki Ayn Sade köyünde 1980’de açtığı atölyesinde geçiren Joseph, seramikçiliğin farklı tekniklerini kullanıyor ve kimyasal karışımlarla yeni sırlar üretiyor.

Babasının yanında oturan Dana da Al-Monitor’a şöyle diyor: “Bütün süreci kendi başıma çalışarak öğreniyorum. Dağlara gidiyorum, kilimi kendim yapıyorum. Bu işi çok seviyorum. Babam bir teknisyen olduğu için bana bütün süreci öğretiyor. Ama benim de kendime göre çılgın fikirlerim oluyor. Her ikisini de kullanıyorum.”

Zanaatları yaşatmak giderek zorlaşsa da Dana, babalarından ya da dedelerinden devraldıkları ataerkil aile geleneklerini asli iş olarak sürdüren birçok kadın zanaatkârdan biri. Ancak Joseph’in dağlarda birlikte çalıştığı çömlekçilerin sayısı 55 sene önce, bu işe ilk başladığı günden bu yana epey azalmış. İlk başladığında 100’ü aşan bu sayı, son yıllarda 30’un altına düşmüş.