Türkiye’nin dış politikası “komşularla sıfır sorun” noktasından “değerli yalnızlık” noktasına savrulurken, sınır komşuları ve Rusya’da kaybedilen pazarları telafi arayışlarında Afrika “can simidi” haline geldi. Ocak 2015’te Doğu Afrika’da Etiyopya, Cibuti ve Somali’ye giden Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan, 28 Şubat-3 Mart 2015 tarihlerinde Batı Afrika’da Fildişi Sahili, Gana, Nijerya ve Gine’ye resmi ziyarette bulundu. Geziye 150 iş adamı katıldı.

Peki, Türkiye’nin Afrika’da altyapısı var mı? Dışişleri Bakanlığı’nın resmi internet sitesinde verilen bilgi özetle şöyle: “2008 yılında 49 Afrika ülkesinin katılımıyla İstanbul’da 1. Türkiye-Afrika İşbirliği Zirvesi düzenlendi. Bu zirvede yol haritası oluşturuldu. Daha sonra İstanbul ve Adis Ababa’da toplantılar yapıldı. Ekvator Ginesi’nin başkenti Malabo’da Kasım 2014’te gerçekleştirilen 2. Türkiye-Afrika İşbirliği Zirvesi ile 2015-2019 dönemine ilişkin Ortak Uygulama Planı kabul edildi. Afrika’daki Büyükelçilik sayısı 12’den 39’a yükseltildi. Türkiye ile 38 Afrika ülkesi arasında Ticari ve Ekonomik İşbirliği, 17 ülkeyle Yatırımların Karşılıklı Teşviki ve Korunması, 8 ülkeyle Çifte Vergilendirmenin Önlenmesi anlaşmaları imzalandı. Ayrıca 19 Sahraaltı Afrika ülkesinde İş Konseyleri kuruldu. Türkiye, Ocak 2013’te Afrika Kalkınma Bankası’nın üyesi oldu.”

Afrika kıtası ile ticaret hacmi 2003 yılında 5.47 milyar dolar düzeyindeyken, 2014 yılında 4 kat artışla 23,4 milyar dolara ulaştı. İhracat 2.13 milyar dolardan 13,7 milyar dolara, ithalat ise 3.34 milyar dolardan 9,6 milyar dolara çıktı. Türkiye’nin Afrika kıtasına doğrudan yatırımları 2014 sonu itibariyle 6 milyar doları aştı. Ayrıca Türkiye Afrika ülkelerine 2012 yılında 772 milyon dolar, 2013 yılında 783 milyon dolar “kalkınma yardımı” yaptı.

Afrika ile ihracat ve ithalat toplamının 23 milyar dolar civarında bulunması büyük bir ticaret hacmi gibi görünse de, bu rakamın 49 ülkeyi kapsadığı düşünüldüğünde o kadar büyük olmadığı açıkça görülebilir.