İran Ulusal Güvenlik Üst Konseyi Genel Sekreteri Ali Şamkani, 11 Şubat’ta İran hava sahasını Suriye yönetiminin kara operasyonlarına destek veren Rus savaş uçaklarına açmayı düşündüklerini belirtti.

Şamkani’nin sözleri, bundan birkaç gün önce Moskova-Tahran ilişkilerinden kaygı duyduğu mesajını veren İsrail’i iyice rahatsız etti. Rusya’nın İsrail Büyükelçisi Alexander Şein ise ortamı yatıştırmak için şu açıklamayı yaptı: “İsrail’deki meslektaşlarımız Rusya’nın Suriye’deki rolünü genel anlamda anlayışla karşılıyor. Tek çekinceleri şu ki Suriye krizinin aşılmasında Orta Doğu’da terörle mücadelede Rusya’nın İran’la değil, ABD ile iş birliği yapmasını tercih ederlerdi.” Büyükelçi, İsrail’in kendi kırmızı çizgilerini belirlediğini hatırlattı ve bunları Hizbullah’a gelişkin silah aktarılmaması ve “Golan Tepeleri’nde bu örgütün ve İran’ın içinde olduğu İsrail karşıtı bir mevziinin oluşmaması” olarak ifade etti.

İran’la İsrail arasında manevra yapmak Rusya için büyük bir sıkıntı değil. Zira Rusya’nın İsrail’le siyasi ve askeri temasları giderek artıyor. İsrail’in dış politika önceliklerini, bunların arkasındaki süreçleri anlamak Moskova için daha da büyük önem kazanıyor.

İlk olarak İsrailliler devletlerinin siyasi ve ekonomik anlamda oldukça iyi durumda olduğuna inanıyor ki bu konuda haksız değiller. Ülkenin milli geliri artıyor, yüksek teknoloji sektörü serpiliyor, siyasi sistem istikrarlı, İran İsrail’in güvenliğine doğrudan bir tehdit oluşturmuyor, Suriye ordusu ve Hizbullah da Suriye iç savaşıyla meşgul. Bu, İsrail devletinin rahatladığı anlamına gelmiyor. Zira hem içeride hem dışarıda acil ve kıvrak çözümler isteyen zorluklar var.