Suriye’nin batısında dört çatışmasızlık bölgesi kurma fikrini olgunlaştırmaya çalışan Rusya, doğuda da Cumhurbaşkanı Beşar Esad’a kaybettiği bölgeleri geri alması için yardımcı oluyor. Suriye’nin batısı söz konusu olunca Kremlin iç savaşın fiilen sona erdiğinden bahsediyor ve üstü kapalı olarak Suriye muhalefetini zayıflatmaya çalışıyor. Doğu Suriye’de ise ABD-İran çatışmasından uzak durmak ve Washington’la iletişim kanallarını açık tutmak için sessizce büyük bir gayret sarf ediyor. Bu arada hem ABD’nin hem Kürtlerin etkinliğinin azaltılmasını savunuyor ve ekonominin düzeltilmesi için Kremlin’e yakın oligarklardan katkı istiyor.

Rusya’nın Suriye politikası başarılı görünüyor ve bu görüntü, 2018 başkanlık seçimlerine giderken Rus halkını etkilemeyi amaçlıyor. Gerçekte ise Moskova’nın tamamen taktiksel olan planları bir dizi sorunla karşı karşıya. Suriye ordusu Dara vilayetinde savaşmaya devam ederken yakın zamana kadar rejime pek kafa tutmamış olan Güney Cephesi isimli isyancı ittifak, 4 Temmuz’da başlayan Astana görüşmelerinin beşinci turunu boykot etti.

Kimi Rus yorumcular, dışişleri ve savunma bakanlığı kaynaklarına dayanarak askeri ve siyasi yönetimin İran ve Esad’ın BM barış planını engellemeye niyetlendiğinin pekâlâ farkında olduğunu söylüyor. BM Güvenlik Konseyi, bu planı 2254 sayılı kararıyla 2015’in sonlarında oy birliği ile kabul etmişti. Yorumcular arasında Tahran ve Şam’ın Moskova’yı da bu doğrultuda iş birliğinden caydırmaya çalışabileceği kaygısı var.

Rusya açıkça müttefiklerinin yanında duruyor. Örneğin Suriye yönetiminin Tabka’yı kuşatmasını haklı göstermek için ABD’yi ve Suriye Demokratik Güçleri’ne (SDG) bağlı Kürtleri İslam Devleti (İD) ile gizlice iş birliği yapmakla suçlayacak kadar ileri gitti. Rusya ayrıca Fırat’ın batısında ABD uçaklarını hedef alacağını söyledi. Oysa ABD uçakları söz konusu bölgede faal bile değil.