Ukrayna Savunma Bakanı Oleksii Reznikov’un geçtiğimiz günlerde İsrail’e yaptığı ziyaret, ev sahiplerinin isteği doğrultusunda medyaya fazla yansımadı. Resmi açıklamalar, Reznikov’un İsrail Milli Güvenlik Kurulu Başkanı Eyal Khulata ile ivedi bazı güvenlik meselelerini görüştüğü bilgisiyle sınırlı kaldı. Medyaya yansıyan iddialara göre İsrail tarafı Kremlin’i kızdırmamak adına konuklarından kamuoyunda yaptıkları açıklamalara dikkat etmelerini ve mülakat vermemelerini istedi. 

Moskova, NATO’nun genişlemesine karşı hukuken güvence altına alınmış, acil garantiler istiyor ve Ukrayna sınırındaki yeni askeri yığınakla Avrupa’daki güvenlik sisteminin parametrelerini dayatmaya çalışıyor. 

Rusya Sovyetler sonrası ortamda savunma politikaları ile ticari ilişkileri ısrarla aynı kefeye koyuyor ki bu, pek sürpriz sayılmaz. Ukrayna’nın Donbas’ta kullanmaya başladığı Türk yapımı Bayraktar insansız hava araçları (İHA) bunun bir örneği. Ankara’nın açıklamalarında resmi devlet politikaları ile askeri ekipman satışı arasındaki fark açıkça vurgulansa da Moskova ikna olmuyor. Ukrayna ise dış ilişkilerini geliştirme, ekonomik ve askeri potansiyelini güçlendirme ihtiyacı duyuyor ve sırf Rus yönetimi öyle istiyor diye kendi kendini izole eden, itaatkâr bir çizgide durmuyor.

Volodimir Zelenski’nin Ukrayna başkanlık seçimlerindeki zaferi, Rusya’nın aşina olduğu idari yapıların demokrasiye yenilmesini ifade ettiği için Kremlin’i baştan itibaren hoşnutsuz etmişti. Dolayısıyla Kiev’in aktif diplomasiye yönelmesi şöyle ya da böyle Rus tarafını rahatsız edecek. Denklemin diğer tarafında kim olursa olsun – ister İsrail’in ister Türkiye’nin savunma sanayisi – bu tür anlaşmaların ticari çerçevede geliştiğine Moskova’yı ikna etmek imkânsız.