Türkiye toplumunun Batı’nın 15 Temmuz darbe girişimine verdiği tepki konusunda neler hissettiğini anlamak isterseniz, siyaset bilimci Soli Özel’in HaberTürk’teki şu satırlarına kulak kabartmalısınız :

“Batı medyasının gazetecileri, yaşananları 15 Temmuz öncesinin siyasi gelişmeleri bağlamında ve yalnızca o bağlamda değerlendirmeyi tercih ettiler. Savaş uçaklarınca bombalanmış bir Meclis’te siyasi partilerin toplandığı, parlamento ve partilerin kurumsal olarak son derece değerli bir demokratik direniş sergiledikleri gerçeği arka planda bırakıldı. (...) Bu devletin kurucu kurumunun demokratik direnişine saygı babında, AB zirvelerinden kimsenin Türkiye’ye gelmemesi (Britanya AB Bakanı istisnadır) kanımca kolay sindirilebilecek bir duyarsızlık, empati yoksunluğu, dayanışma eksikliği değildir”.

Tanımayanlar için Soli Özel’in “Erdoğan yanlısı bir İslamcı” olmadığını belirtmek lazım. Tam tersine, Türkiyeli bir Yahudi ve seküler bir liberal olan Özel, Erdoğan iktidarını eleştiren önemli seslerden biridir. Dahası, Özel gibi daha nice liberal, sol veya Kemalist Erdoğan muhalifi isimler var şu anda Batı’nın darbe girişimine gösterdiği zayıf tepkiyi eleştiren. Öyle ki, bazıları Batı’nın, özellikle de ABD’nin darbe girişiminde bir parmağı olduğunu dahi düşünüyor. Zira tüm toplum tarafından darbenin lideri olarak görülen Fethullah Gülen halen ABD’de yaşıyor ve oradan destek görüyor.

Peki Batı’ya yönelik bu yaygın Türk eleştirilerinin sebebi ne? Türkiye’deki tüm Erdoğan muhaliflerinin bir gecede Erdoğan yandaşına dönüşmeleri mi? Hayır, sebep, Türk entelektüellerinin Batı’da büyük ölçüde görmezden gelinen bir gerçeğin farkında olmaları: Geçtiğimiz on yıl içinde yükselen post-Kemalist Türkiye’de, bir değil, ayrı iki İslamcı güç merkezi ortaya çıkmıştı: Birincisi, otoriter eğilimleri aşikar ve herkesin malumu olan Erdoğan liderliğindeki Ak Parti’ydi. Diğeri de kendisini sivil toplum ve “ılımlı İslam” görüntüsü altında sunan, ama aslında iktidar hırsıyla yanıp tutuşan, kapalı, gizli ve hiyerarşik Gülen cemaati.