انتخابات غم انگیز ترکیه
اردوغان آینده نامطمئنی را برای دموکراسی در ترکیه ترسیم می کند؛ گروه تماس (گروه حل بحران) ترکیه از ایجاد تفرقه بر اثر ورود به سرنوشت اسد خودداری می کند؛ حمایت ایران و روسیه از ارتش سوریه نقش کلیدی را برای تصرف حلب بازی می کند.
روند سیاسی در ترکیه که منجر به انتخابات پارلمانی روز اول نوامبر شد، دورنمای فاصله گرفتن آن کشور از سیاست های مستبدانه اردوغان، رئیس جمهور آن کشور، را تاریک کرده است.
مصطفی اکیول می نویسد: "وضعیت شرمآور آزادی رسانه ها در ترکیه، این هفته ضربه دیگری را متحمل شد در حالی که انتظار می رود ضربات بیشتری در راه باشد. به این ترتیب، ترکیۀ تحت رهبری اردوغان را دیگر به سختی می توان یک دموکراسی نامید البته اگر، مقصود از دموکراسی چیزی بیش از برگزاری انتخابات پی درپی باشد."
به گزارش اکیول در روزهای منتهی به انتخابات، "طرفداران پروپا قرص حکومت" سردبیر روزنامه های بوگون و ملت را اخراج کردند، و کانال های تلویزیونی بوگون و "کانال تورک" و شرکت مالک کانال های مزبور، یعنی "کوزا ایپک" را تحت مدیریت دولت درآوردند.
بنا به نوشته متین گورکن، اردوغان ادعا می کند که حزب حاکم عدالت و توسعه بهترین انتخاب مردم ترکیه است که می تواند در دو جبهه مبارزه کند، یکی بر علیه داعش و دیگری حزب کارگران کردستان عراق، پ ک ک، که اردوغان هردو سازمان را تروریست می داند. به گزارش گورکن، روز ٢۶ اکتبر نیروهای امنیتی ترکیه در دیاربکر دست به ١٧ حمله، از جمله به هسته های داعش زدند.
