آیا ترکیه در شرایط سخت، کنار قطر و روبهروی ایران میایستد؟
آیا پیمانهای نظامی اخیر ترکیه با قطر و کشورهای عربی، ایجاد ائتلافی علیه ایران است؟ نمایندگان حزب جمهوریخواه خلق، دولت ترکیه را با پرسشهای خود در اینباره به چالش کشیدهاند.
پارلمان ترکیه به زودی چندین توافق نظامی را با کشورهای مختلف، بررسی میکند. آنکارا به دنبال توسعهٔ «قدرت نرم» خود در مناطقی است که حوزهٔ نفوذش محسوب میشدند.
ترکیه در حال حاضر با کمکهای انساندوستانه، آموزش، ساخت و ساز و مأموریتهای صلحبانی، در کشورهای افغانستان، کوزووو، بوسنی و عراق حضور دارد. این کشور در فکر گسترش ابعاد نظامی با پیشنهاد حضور در دوحه قطر است و همچنین قصد دارد تا در موگادیشو، پایتخت سومالی، یک مقر آموزشی راهاندازی کند.
البته این حرکتها، برای اعضای حزب عدالت و توسعه (آ.ک.پ) که در رؤیای امپراتوری عثمانی به سر میبرند، دلگرمکننده است؛ ملیگرایان نیز احساس رضایت میکنند اما اپوزیسیون سیاسی در ترکیه میپرسد: چرا کشور ما در حال ساخت پوشش امنیتی در قطر است؟ در ازای چه چیزی؟ آیا ایران هدف ماست؟
کمیسیون روابط خارجی پارلمان، روز چهارم ماه مه، یک توافق همکاری آموزش نظامی را با مغولستان، یک توافق همکاری امنیتی با آلبانی، یک پروتکل همکاری آموزشی ژاندارمری با قطر و توافق استقرار نیرو در خاک قطر را به تصویب رساند. لوایح مقدماتی این توافقها به زودی در صحن پارلمان به رأی گذاشته میشوند. در این میان، توافق استقرار نیرو در قطر بیشترین توجه را به خود جلب کرده است.
