سیاست‌های ترکیه در مورد کردها همه جا نتیجه معکوس داشته‌است
توافق بین ایالات متحده و ترکیه در مورد منبیج راه کردها برای نزدیکی با دمشق را باز می‌کند؛ انتقاد ایران از عملیات ترکیه علیه پ ک ک در عراق؛ حزب دموکرایتک خلق‌ها در انتخابات ترکیه با خشونت و زمین بازی «نابرابر» روبروست؛ ایران بین روسیه و عربستان سعودی گیر کرده‌است.
گفتگو بدون پیش‌شرط بین حزب اتحاد دموکراتیک و دمشق
در آگوست ۲۰۱۷ در این ستون نوشتیم، "اهمیت از بین بردن کنترل کردها در شمال سوریه برای ترکیه می‌تواند درها را برای نوعی از همکاری بین آنکارا و دمشق باز کند." از آن زمان اقدامات ایران و روسیه برای میانجیگری بین حزب اتحاد دموکراتیک و حکومت سوریه را به صورتی که برای آنکارا نیز قابل پذیرش باشد، پوشش داده‌ایم.
توافق اخیر بین ترکیه و ایالات متحده در مورد منبیج باعث از سرگیری گفتگوها بین دمشق و رهبران کرد سوریه شده‌است. در هفته گذشته فهیم تاستکین نوشت، "با توجه به اینکه نیروهای بشار اسد به یگان‌های مدافع خلق (YPG) در جنگ با ترکیه در عفرین یاری رساندند -یک ژست ظاهری که در نهایت تاثیری در نتیجه نبرد نداشت- اگر در این شرایط کردها به سمت دولت سوریه بچرخند، نباید تعجب کرد."
اسد در روز ۳۱ مه به تلویزیون آر تی روسیه گفت، "ما درها را برای گفتگو (با نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) که اکثرا از رزمندگان یگان‌های مدافع خلق تشکیل شده‌اند) گشوده‌ایم چرا که اکثریت آنها سوری هستند و فرض ما بر این است که کشورشان را دوست دارند؛ آنها دوست ندارند که آلت دست خارجی‌ها باشند. این چیزی که ما پیش فرض گرفته‌ایم."
