هدف اعلامی رژیم اسرائیل از حمله به اهداف نظامی در دمشق، جلوگیری از دسترسی حزب الله به ادوات نظامی بوده که به اصطلاح منجر به "تغییر بازی" (Game Changer) به ضرر اسرائیل می شود. شاید این حمله بتواند یک پیروزی محدود نظامی از سوی اسرائیل قلمداد شود ولی پی آمد های آن در تغییر بازی در صحنه سیاسی-امنیتی و حتی نظامی به ضرر اسرائیل را نمی توان نا دیده گرفت.
اسرائیل در بحران سوریه به اصطلاح یک "خط قرمز" برای خود تعیین و اعلام کرده که اجازه عبور از آن را نخواهد داد. این خط قرمز بر دو اصل استوار است: نخست، عدم انتقال موشک هایی که معادله نظامی را به ضرر این رژیم بر هم زند. دوم، عدم انتقال تسلیحات شیمیایی از سوریه به حزب الله. بر این مبنا، اسرائیل مرکز تحقیقات نظامی شمال غرب دمشق را که احساس می کرد موشک های پیشرفته با قابلیت هدف گیری تل آویو در آن آماده انتقال به حزب الله هستند را هدف قرار داد تا به اصطلاح مانع از تغییر معادله نظامی به ضرر خود شود.
شاید اسرائیل در کوتاه مدت به بعضی از اهداف محدود نظامی خود دست یافت اما این اقدام به دلایل مختلف به ضرراسرائیل هم تمام می شود. نخست، این حمله بر مشروعیت جبهه "مقاومت" حزب الله افزوده است. بعضی از دیدگاه های غربی و عربی در منطقه که مورد حمایت اسرائیل هم است بر این رویکرد تأکید می کنند که حضور فعال حزب الله در بحران سوریه به عنوان یک گروه شیعی مورد حمایت ایران بر دامنه شکاف های قومی شیعی- سنی می افزاید و از این رو دائماً بر جنبه حزبی-محوری سیاست حزب الله تأکید داشته و حضور آن در بحران سوریه را سبب اصلی شکاف قومی در منطقه می دانند. حمله اسرائیل به سوریه منجر به تضعیف این رویکرد و همزمان تقویت رویکرد عمومی "مقاومت" در جهت گیری حزب الله شده است. حسن نصر الله در سخنرانی اخیر خود آشکارا اسرائیل را به عنوان منبع اصلی تهدید در منطقه و ضرورت مبارزه با آن اعلام کرد که این خود بر مشروعیت جبهه مقاومت به عنوان یک جریان عمومی افزود. وی حتی تاکید کرد که در آینده انتقال تسلیحات پیشرفته تر از سوریه به حزب الله صورت خواهد گرفت. این مسئله خود به ضرر اسرائیل است.
AL-MONITOR All-Access gives you unlimited access to all our journalism, the full Daily Briefing, exclusive interviews, premium newsletters, and live events — for less than $2/week.
