مرگبارترین جادههای اسرائیل
با وجود تلفات گزارش شده بسیار در جادههای صحرای نقب٬ دولتهای اسرائیل متوالیا از اختصاص بودجه به این منطقه خودداری کردهاند و به جای آن روی گسترش زیرساختهای شهرکها سرمایه گذاری می کنند.
تصادف جاده‌ای روز سوم فوریه (۱۴ بهمن) که جان هشت زن از اهالی حوره٬ یکی از مناطق بادیه نشین جنوب را گرفت و باعث مجروح شدن ۳۰ نفر دیگر نیز شد٬ توجه همگان را به شکلی دردناک به واقعیتی جلب کرده که پیش از این نیز بر همه روشن بود: این واقعیت که اعراب بادیه نشین اسرائیل از عدم توجه جدی به وضعیت زیر ساخت‌هایشان رنج می‌برند.
در تصادف اخیر یک تریلی که تراکتوری را حمل می‌کرد از کنار به اتوبوسی که زنان زائر را از بیت المقدس می‌آورد برخورد کرد و آنرا شکافت. این اتوبوس بخشی از کاروان البُراق بود که زائران را برای مراسم شب معراج پیامبر اسلام محمد به حرم الشریف می‌برد. این کاروان توسط جنبش اسلامی سازمان‌دهی شده بود. این زنان در فاصله چند کیلومتری خانه‌هایشان در جاده ۳۱ که به "جاده خونین" مشهور است٬ کشته شدند. حوره یک روز عزای عمومی اعلام کرد.
محمد النباری٬ رئیس شورای حوره در گفتگو با المانیتور می‌گوید: "من اینجا در حوره بزرگ شده‌ام. از دوران کودکی‌ام تا به امروز تلفات زیادی را به یاد می‌آورم. بسیاری از دوستان و همکلاسی‌هایی که من با آنها بزرگ شدم در این جاده جانشان را از دست داده‌اند."
با این وجود روزیکه هزاران نفر برای خاک سپاری این زنان آمده بودند٬ النباری تمایل چندانی به ربط دادن اتفاقی که افتاده به عدم توجه به مشکلات زیربنایی نداشت. به گفته او: " من قصد ندارم از این حادثه غم انگیز استفاده کنم و آنرا به نادیده گرفتن جماعت‌های اعراب بادیه نشین ربط دهم. این به این معنی نیست که من معتقدم چنین نادیده انگاشتنی وجود ندارد٬ ولی تصادف جاده‌ای در یک بزرگراه دولتی رخ داد و نه در داخل منطقه ما."
