صدای زنان موسیقی ایران دارد خفه میشود

در کشاکش دعواهای سیاسی صدا و هنر زنان موسیقی ایران هر روز بیش از پیش با محدودیت‌های ناننوشته مواجه می‌شود. با پیروزی انقلاب 1979 صدای زنان ممنوع شد و امروز پس از 36 سال از آن انقلاب نوازدگی زنان نیز ممنوع شده است.

"من در ایران نمی‌توانستم آلبوم موسیقی منتشر کنم، وضعیت در دوره‌ی احمدی‌نژاد برای زنان خواننده از این بدتر هم بود ؛ وقتی شاگردم را دستگیر کردند، دیگر دیدم ایران جایی برای ماندن من نیست". این را "فریبا داوودی" می‌گوید، استاد آواز و کسی که به بالاترین مرحله‌ی استادی در آموزش ردیف موسیقی ایرانی رسیده است. فریبا داوودی امروز برای خود اتاقی در دانشکده هنر دانشگاه دلهوزی در ایالت هالیفاکس کانادا دارد. در این‌جا او به علاقه‌مندان دستگاه آواز ایرانی را که از استاد خود محمدرضا شجریان و دیگران فراگرفته را می‌آموزد.

خانم داوودی امروز شاگردان خود را با استفاده از SKYPE آموزش می‌دهد. او دانشجویان دختر و پسری از سراسر جهان دارد. "به توصیه‌ی استادم محمدرضا شجریان بیشتر وقت خود را با دختران علاقه‌مند به آواز صرف می‌کنم. ناهید، سمانه، شادی، فاطمه و ده‌ها دختر دیگر... ، همیشه نیمی از شاگردهای من خانم‌ها هستند". او در طول هفته برنامه‌ای دارد که بر اساس آن به دخترانی از تهران ، شیراز، پاریس ، واشینگتن و... مقابل رایانه آموزش آواز می‌دهد.

مجید درخشانی استاد موسیقی دیگری است که به سراغ‌اش رفتم. او برای سال‌ها در اروپا و کشورآلمان زندگی می‌کرد. تا این که برای ترتیب شاگردان پس از سال‌ها به ایران آمد. بیش از یک سال پیش او یک گروه موسیقی در ایران با نام "ماه بانو" درست کرد که بیشتر اعضای آن را زنان خواننده و نوازنده تشکیل می‌دادند. این گروه دست به کارهای انقلابی زد و برای نخستین بار پس از انقلاب 1979 که خوانندگی زنان را برای همیشه ممنوع کرد، در حضور مردان با یک خواننده‌‌ی زن برنامه اجرا کرد.