میدان مین در انتظار رئیس جمهوری جدید لبنان
هفتهٔ گذشته، میشل عون پس از ایراد سوگند ریاست جمهوری، پا به مسیری دشوار و پر مخاطره گذاشت.
بیروت - لحظه‌ای که میشل عون، رئیس جمهوری جدید لبنان، در روز ۳۱ اکتبر پا به کاخ ریاست جمهوری گذاشت، می‌دانست که روزهای آرام او -در صورت وجود- به پایان رسیده‌اند. قابلیت عون در جلب حمایت دو گروه مخالف در کابینه و پارلمان، یعنی حزب الله و جنبش آینده، او را به ریاست جمهوری رساندند؛ حال اوست که باید روابطش را [با این دو گروه] مدیریت کند.
میشل عون یکی از متحدان گروه شیعه حزب الله و همچنین ایران محسوب می‌شود اما در عین حال، رهبری بزرگ‌ترین بلوک مسیحی در پارلمان را در دست دارد. او توانست حمایت سعد حریری، نخست‌وزیر جدید، رهبر سنی جنبش آینده و متحد سعودی را جلب کند.
رئیس جمهوری جدید، در حال وارد شدن به دوره‌ای از چالش‌های تند و تیز است. در حال حاضر، جنگ سوریه یکی از مهم‌ترین آن‌هاست. بحران پناه‌جویان یکی از پیامدهای این جنگ است و جدال میان ایران و عربستان نیز تحت تأثیر آن قرار دارد. نقش منطقه‌ای حزب‌الله، از سوریه تا عراق و یمن نیز یکی دیگر از این مسائل است. یکی از چالش‌های مهم اما نه‌چندان فوری، امنیت مرز جنوبی لبنان با اسرائیل است. فارغ از درگیری‌های گاه و بیگاه، قراردادی نانوشته وجود دارد که آن جبهه را فعلاً امن نگه می‌دارد.
عون تلاش کرد تا در مراسم ایراد سوگند ریاست جمهوری، به برخی از این چالش‌ها اشاره کند. او در کنار ذکر این‌که شعله‌های آتشی که منطقه را در بر گرفته، تا کنون به لبنان سرایت نکرده است، تأکید کرد که جلوگیری از درگیر شدن کشور کماکان اولویت نخست است. وی افزود: «بنابراین ضروری است که لبنان را از درگیری‌های خارجی دور نگه داریم و کماکان به منشور اتحادیهٔ کشورهای عرب متعهد بمانیم.»
