یاسین، هنرمند سرامیک کار،در کارگاه کوچک خود در بازار  تاریخی کوتاهیه در حالی که با یک دستمال مرطوب عرق پیشانی خود راپاک می کند، می گوید:"درجه حرارت پخت دقیقا باید ۹۸۰ درجه سانتیگراد  باشد - نه بیشتر، نه کمی کمتر."

این شهرستان باستانی ترکیه ، واقع در آناتولی مرکزی، برای سنت خود در زمینه سفال و سرامیک مشهور است و یاسین مدت۲۰ سال است که در این حرفه به کسب و کار مشغول است . او در ادامه به توضیح روند دشوار ساخت سرامیک اشاره می کند: "اول، باید کوره  را به مدت هشت ساعت به آرامی  درحرارت ۴۰۰ درجه سانتی گراد قرار دهید به طوری که اشیاء خام در کوره با شوک ناشی از گرما ترک برندارند .سپس درجه حرارت از دمای ۴۰۰ به ۹۸۰  درجه سانتیگراد افزایش می دهیم . اشیاء به مدت پنج ساعت در دمای ۹۸۰درجه سانتی گراد قرار می گیرند و پس ازآن می گذاریم که کوره  به آرامی سرد شود. هنگامی که درجه حرارت  دقیقا  به ۷۰درجه سانتی گراد  میرسد آنگاه شما می توانید کوره را باز کنید."

کل  فرایند گرمایش و سرمایش کوره حدود سه روز طول می کشد.پس ازآن یاسین  قطعات  خشک شده  را از کوره خارح کرده و برای رنگ آمیزی و تزپین به یک کارگاه های مجزا می فرستد . محمد  تونکافا ، صاحب سرامیک  سازی کروانسری، یکی از قدیمی ترین کارگاه های کوتاهیه جزئیات بیشتری در مورد این هنر ارایه میدهد: "این یک فرآیند بسیار پر زحمت است.اول، مواد سخت  کوارتز با مقادیر مناسبی از خاک رس مخلوط می شوند. این خمیر سپس به صورت اشیاء شکل داده میشوند و پس از آن با دست نقاشی هایی بر روی آن کشیده می شود. اشیاء پس از لعاب کاری یک بار دیگر در دمای بالا قرار داده می شوند. همه  این مراحل در حدود دو هفته زمان می برد. به نظر من، هنگامی که شما آنها را تکمیل می کنید ، آنگاه با دوام ترین و خلاقیت ترین ساخته دست بشر را در اختیار دارید. "

در واقع، تمدن بشری  با استفاده از آب، خاک و آتش توسعه یافته است .ترکیبی از این سه، همراه با تخیل و مهارت انسان،باعث تولید مصنوعات سرامیکی جاودانه ای شده اند. ساخت سرامیک در آناتولی تقریبا به قدمت تاریخ خود بشر است. قدیمی ترین قطعه سرامیک در منطقه چاتال‌هویوک پیدا شده است که  تاریخ آن به حدود هشت هزار سال پیش از میلاد میرسد. وجود زمین های حاصلخیز  آناتولی موجب رونق گرفتن هنر و صنعت سرامیک در تمدنهای همچون - از لیدی، هیتیها و اورارتوها به بیزانس ها، سلجوقیان و عثمانی شده بود. قدمت سرامیک آناتولی به دوران نوسنگی میرسد و ساخت این آثار  تنها به ساخت گلدان، کاسه و کوزه و وسایل مورد استفاده در کارهای روزانه محدود نمیشد بلکه از آنها آثاری همچون بتهای مذهبی ، مجسمه الهه مادر ، طلا و جواهر و اشیاء تزئینی دیگر  نیز به جا مانده است.